17 Ağustos 2017 Perşembe

ben kendim kadar

 ksb

ben kendim kadar
insanlar kendileri kadar
hayat geldiği kadar
satırlarımı mantram yaptım
eksiği mi fazlası mı
hayatımda değil
bir duble rakı içerim
olmadı bir litre
hayatın sandalyelerini
masanın üzerine ters oturturum
bir şekilde evin yolunu bulurum
kotumu katlarım
gömlegimi asarım
çoraplarımı paralel atarım
yalnızlığımı kolumun altına alırım
sabaha kadar sızarım
kettle ın düğmesine günaydınlarım
bir şekilde akşam olur
kalmadığım yerden devam ederim
ben kendim kadar
insanlar kendileri kadar
hayat geldiği kadar
yaşayın gitsin
nasılsa duracak
..

17.08.2017

14 Ağustos 2017 Pazartesi

bir oda bir yatak

 ksb


bir oda bir yatak
yaşıyorum
uyuyorum uyanıyorum
oturuyorum içiyorum
bir oda bir yatak
yaşıyorum
yıkanıyorum
genç desen değilim
yaşlı desen motifim
bir adım desen
yeterinden fazla koştum derim
kendime bile yürümekten
üşeneceğimi bilmezdim
oysa
kim tutardı beni
tutamazdı
ben bile
bana ben bile kalmadı
pike havalandı
paçalı don yellendi
rüzgar utandı
bir avuç dokunuş
sabaha kalmadı
hayat çizgim yuvarlandı
bende durmadı
hayat bende durmadı
olsun
eleğim tavana asılı dursun
yaşadıklarım
yatağımda otururken
delik cebimden
sokağa düşsün
çalı süpürgesinin
asabiyetinden izlensin
silinsin
düş olmasın
gerçek hiç olmasın
rakı olsun
.

14.08.2017

20 Temmuz 2017 Perşembe

hiç

 ksb

hiç
ben hiç
hayat hiç
sensizlik hiç
gazozuna mahalle maçının
mağlubu terli çocuğun
deli çağla akan musluğu
avuçlaması gibi hiçliğin
hiç
ben hiç
nefes hiç
sensizlik hiç
ingasına yenilmiş bebeğin
kısa hayat suskunluğuna
çığlık olan ana sütünü
emmesi gibi hiçliğin
hiç
ben hiç
umut hiç
sensizlik hiç
çok uzun bir haftadır
sigara alacak parasını kaybetmiş
utangaç delikanlının
yerde bulduğu izmaritin
son nefesi gibi hiçliğin
hiç
ben hiç
anlam hiç
sensizlik hiç
hayatın manasını yitirmiş
orta yaşını cebine koymuş
nefesini uçurtmanın kuyruğuna bağlamış
ortası sopa olan ipin ucunu
gönül rahatlığıyla bırakmış
hayat yaşlısı insanın
yüreğinin aşka doğması gibi hiçliğin
hiç
hiçliğin bile bunu hissettiriyorsa
varlığını hayat düşünsün
hiç
ben hiç
sensizlik hiç
...

20.07.2017

18 Temmuz 2017 Salı

siyah poşetin içindeyim

 ksb

siyah poşetin içindeyim
hayatın önündeyim
kimi açıyor
diğer kimi düğümlüyor
nefesim şıngırdıyor
koşularım kırılıyor
fikirlerim kıkırdıyor
siyah poşetin içindeyim
kapının önümdeyim
orhan geliyor
geri dönüşüm kutusuna atıyor
dönmüyorum
kusurun gözlerine bakıyorum
hiç i kucaklıyorum
yalnız ı alnından öpüyorum
dönmüyorum
siyah poşetin içindeyim
tek el in rafındayım
yarasın

18.07.2017

30 Mayıs 2017 Salı

yazamıyorum hayata

 ksb

yazamıyorum hayata
silginin kemikleşmiş parçacıkları var
üflesem gidecekler
üfleyesim yok
kalsınlar
duramıyorum hayata
yaşanmışlıkların tiz bıçak yaraları var
üflesem gidecekler
üfleyesim yok
kalsınlar
uçamıyorum hayata
paylaşılanların yokluğu var
üflesem gidecekler
üfleyesim yok
kalsınlar
bir tek çakıl taşı kalsaydı
avucumu yaksaydı
içime yağsaydı
hiçliğime dokunsaydı
yalnızlığın göz bebeklerine
hiç olsaydık
hayatı ayaklarımızda sektirip
gökyüzüne voleleyip
dayan dayan deseydik
hiçtiretseydik
hiçliğe uzansaydık
...

30.05.2017

11 Mayıs 2017 Perşembe

bazen tek başına da KalaBalık3

ksb

bazen
tek başına da KalaBalık
kendinden sıkılıyorsun
başkalarına düşüyorsun
yüreğinin derinlerinde boğuluyorsun
sığ dokunuşlarda yüzüyorsun
eninde başında kendine varıyorsun
kimsesiz bir yaprak gibi
sahile vuruyorsun
madem
eninde başında kendine kalacaksın
litrelik dolunaylarda kendini sektireceksin
gelmeyen sabahları unutacaksın
iç oturduğun yerde
hayata kıpırdama
sıç oturduğun yerde
çek sifonu döne döne kendine dön
dön...

10.05.2017

10 Mayıs 2017 Çarşamba

bazen tek başına da kalabalık

ksb
bazen
tek başına da KalaBalık
kendinden uzağa düşmeden
kendine yaklaşamıyorsun
başkalarıyla düşüp kalkmadan
kendine uyanamıyorsun
gitmeden gelemiyorsun
kalmadan gidemiyorsun
her ucu bok
tut şunun ucundan abi diyemiyorsun
en iyisi gitmek
gittiğin yerden de gitmek
git...

08.05.2017

bazen tek başına da kalabalık2

ksb




bazen
tek başına da KalaBalık
yalnız kalmak için birisini seviyorsun
yüreğini bilmediğin anlama kadar açıyorsun
onunla tek yüreğimi şiirlendiriyorsun
kendini başkasını hayatı unutuyorsun
dokunduklarının toplamını utandırıyorsun bir yürek aralığı kadar yaklaşamıyorsun
kaybettiğin kendinle bir taşa oturuyorsun
yürek ishali oluyorsun
paçalarından bitiyorsun
kalabalık yalnızlığına bile dönemiyorsun gün batımlarından
litrelik dolunayla bile sabaha ulaşamıyorsun
hayat gece sen hayat batımı oluyorsun karşına bile oturamıyorsun
tek yürek üzeri cezanı çekiyorsun
bitmiyor
hayat batımı sabaha ulaşmıyor
yine de yaşıyorsun
kendine koşuyorsun
koş..

09.05.2017