koto serdar bulgu-şiir

12 Mart 2010 Cuma

Kahve kıvamında

Dokunuşlar istemiyorum

Sigara yasağında

Sevişmeler istemiyorum

Rakı aymazlığında

Katlanışlar istemiyorum

Yalnızlık anlamında

Kucaklaşmalar istemiyorum

Kağıt parçalarının

Değer olmasını istemiyorum

Kendini bilmeyenlerin

Çocukları olmasını istemiyorum

Kendini sevmeyenlerin

Başkasını sevmesini istemiyorum

Eski sevgili eksiklerinin

Saklanmasını istemiyorum

Eski yaraların üzerine

Aspirin dökülmesini istemiyorum

Kendinle buluşmadan

Hayatı anlamak istemiyorum

Şehirin göbeğinde

Taş sektirmek istemiyorum

Gitmediğim yerlere

Benim demek istemiyorum

Empatinin yerini

Sempatinin almasını istemiyorum

Sevmediğim insanlara

Seviyorum demek istemiyorum

Dinlemediğim konuşmaları

Anlamak istemiyorum

Önce

Kendimden

Doğmak

Kendimle

Tay

Yapmak

Kendimle

Alfebeyi

Öğrenmek

Kendimi

Sevmek

Kendime

Gitmek

Istiyorum

Sonra

Insanlara

Gitmek

Istiyorum

Rakı

Gecelerini

Kahve

Sabahlarına

Uyandırıyorum

12.03.2010

Gibilerle konuşuyorum

Gibilerle sevişiyorum

Hayatın gibisinde

Soluk alıyorum

Gibileşiyorum

Kendimle çıktığım yolda

Gibi taşlarının

Toplandığı sokakta

Dokunuyorum gibi

Anlıyorum gibi

Biliyorum gibi

Paylaşıyorum gibi

Seviyorum gibi

Apartmanlarında

Yönetici olanların

Kararlarında

Sıkışıp kalıyorum

Itiraz ediyorum

Tek oy yetmiyor

Taşınıyorum sokağımdan

Bilmediğim sokaklara

Farketmeyor

Hayat gibi

Annem gibi

Babam gibi

Eski sediğim gibi

Anaforlarında

Boğulmamanın insafsızlığında

Gibileşiyorum

Kendimden uzaklaşmanın

Tek yürek üstü cezalarında

Yalnızlığı özlüyorum

Terk edemiyorum

Uzağa gidiyorum

Yalnızlık gibisi yok

Gülen surat

12.03.2010

11 Mart 2010 Perşembe

Kuş kendini

Balığa yakıştırırsa

Boğulur

Derinlerde düşünür

O kadar sevdim

Neden bitti

Sorusunda ıslanır

Balık

Yüzmeye devam eder

Balıktır

Kuşları kandırır

Hazinesi derindedir

Biriktikçe sevinir

Balık kendini

Kuşa yakıştırırsa

Kurur

Dallarda düşünür

O kadar sevdim

Neden bitti

Sorusunda havalanır

Kuş

Uçmaya devam eder

Kuştur

Balıkları kandırır

Hazinesi göklerdedir

Biriktikçe sevinir

Kuş kuşu severse

Boğulmaz ama ayrılır

Balık balığı severse

Kurumaz ama ayrılır

Ayrılık

Ölüm

Kadar

Gerçektir

Boğulmak

Kurumak

Seçimdir

Öl

Seç

Boğul

Kuru

Ölmenin

Güzelliği

Senden

Doğmasıdır

11.03.2010

Ten uyanmadan

Ruh uyanıyorsa

Odadan kaçıp

Hayatta dolaşıyorsa

Uyandığında

Tenine kalıyorsan

Kahveni iç

Sigaranı yak

Hoşçakal

Sokağa çıktığında

Arkana bakmadan

Caddeye gidiyorsan

Ters yöne gittiğinde

Gideceğin yere ulaşıyorsan

Orada kal

Dönme dolaba binme

Lunapark evlerin

Kapısı açıldığında

Hayata düşersin

Eğlencenin tadı

Alka içince iyileşir

Hep aynı şey

Hep aynı sabah

Niye

Alışkanlık

Sevişme

Eeeeee

Ten mahkumları

Ruh savurganları

Denk gelir

Gece sabah aydınlığında

Vedalaşılır

Günaydın

Iyi geceler

11.03.2010

Görünen insanın

Altına süpürdüklerini

Hayatına aldığında

Şaşırmazsın

Ilk değildir

Son değildir

Bellice yaşarsın

Bunlar benim değil

Bana temizletme dersin

Farketmez

Güzellikleri toplayacağına

Eksikleri biriktirmenin

Kaygan dokunuşlarında

Yatağa

Iki kişi yatamazsın

Eksikler toplanır odaya

Karmaşık grubun girdaplarında

Sabaha ulaşmak zor olur

Her dokunuşun

Her öpüşün

Sadece senin olmaz

Eksiklerle eksilir

Suçsuzluğun suça dönüşür

Ne yaptım dersin

Sen yapmazsın

Daha dokunmadan

Suçlu doğarsın

Seninle birlikte

Dokunmayan kaç kişi

Dokunuyordur

Seninle birlikte

Öpmeyen kaç kişi

Öpüyordur

Bilemezsin

Hissetmeyenlerin suçu

Gecenin avazında

Tenine vurulur

Salonda sigara içersin

Bile bile dersin

Tekrar odaya dönersin

Anlatırsın süpürülenleri

Eski tozların üzerine düşen

Gözyaşlarına üzülürken

Bilirsin yarın gece

Bir diğer yarın gece

Tozların ıslanacağını

Ben bu kadarım

Demenin

Aslında

Hiç

Bir

Şey

Anlatmadığını

Anladığında

Yine

Ben

Kadarım

Dersin

Ama

Yorulduğunda

Kaçacak

Kimse

Yoktur

Kendinden

Başka

Yine

Yarın

Gidersin

Başka

Süpürülenlerin

Tozuna

Alerjin

Yoksa

Yaşarsın

Varsa

Master

11.03.2010

8 Mart 2010 Pazartesi

Beyaz eşyanın

by UK

Beyaz eşyanın

Sarısında

Tel dolabın

Kırmızısında

Hayatın kırışıklığında

Ütülenen anların

Gerginliğinde

Içimde korunan

Empatinin yalnızlığında

Yokuşlar çıktım

Inişi olmayan

Balonlar kaçırdım

Ipi olmayan

Nefesime mahkum

Dudağıma hasret

Zamanların

Yelkovanını çaldım

Kadınlarını sevdim

Kendimi anlattım

Onlarca

Beni anlamayan

Kendimce

Ben kadar olan

Satırıma inanan

Sözümü bir kaşığa

Suya armağan eden

Gecelerde yüzdüm

Sabahlarda boğuldum

Inandıramadım bana

Inandırdım kendileri bana

Yürüdüm

Takip edilen izlerde

Attığım her kırıntı

Başak oldu

Ben ekmektim

Dilimleri kayıp

Bütünün görünürlüğünde

Koca ekmeği yutacak

Narin dudaklara muhtaç

Yaşam arası başlangıcında

Bilinmeyen durağın

Tabelasında

Silinmiş harflerdim

Yere düşen

Olmayan rüzgara karışan

Yoktum vardım

Nefes kadar

Ölüm kadar

Gerçektim

Kimene

Her ayna

Kendi kadar gösterir

Başkasına tuttuğunda

Tuttuğun kadar gösterir

Sırların sularında

Kum tanesi kıvamında

Dokunuş bayramında

Mendil kadarım

Küçükler sevmez

Büyükler koklar

Olmayan mendillerin

Oyaları kadar

Birinci sigarasının

Sonuncu gününde

Saklanan tek sigara kadar

Nefesim

Bazen gereksiz

Bazen hayat öpücüğü

Ikirciğin kucağında

Tekilciğim

Giderim gelirim

Sabaha kalırım

Takvime kalmam

Varım

Varlığım kadar

Yokum

Dediğim kadar

Küçük kasabadayım

Istiklal kalabalığındayım

Nerdeysem oradayım

Satırlarım yazsada

Yüreğim kadarım

Inanmayan inanır

Inanan inanmaz

Sözüm satırıma

Karışmasın

Gözüm yüreğime

Karışmasın

Tenim bütüne

Ulaşmasın

Yalnızım

Kalabalık dokunuşlarımın

Inadına

Giderim dönerim

Aslında

Yanyanayım

Başka diyarda olsamda

Sözüm söz

Tenim ten

Dokunuşum dokunuş

Ya da

Bana öyle gelir

Geldiği kadarım

Gittiği kadar giderim

Sigaranın keyfini

Kül tablasında da yaşarım

Son nefesinin söngünlüğünde

Benim

Sen

Olduğunda

Siz

Olduğunuzda

Inanırız

Gidip

Gelen

Vücutların

Pürtelaşında

Kimseye

Yazılmayan

Satırların

Kırmızı

Hayat

Batımlarında

08.03.2010

7 Mart 2010 Pazar

Köhnenin

by UK

Köhnenin

Sandalyelerini yapan

Marangoz abiyi aradım

Süreyya sinemasının

Sarışın biletçi ablasını

Rüyamda gördüm

Uğur Mumcu nun

Ehliyeti olmamasını diledim

Söğülüçeşme köprüsünün

Yuvarlağında kayboldum

Zümküfülün üzerine

Salça oldum

Teksin plajına

Kulaçlarımı boğdum

Lüks mevkinin

Biletlerini yırttım

Tramvay müzesinin

Vatmanına dokundum

Altıyol yuvarlağında

Polisinin şapkasını çaldım

Kiralık mayoların

Peşinatına geçtim

Midyelerin kızardığı

Tenekenin limonunu sıktım

Onsekiz marttan

Mavi kayığı kiraladım

Zürafa sokağın

Bekçisine selam çaktım

Altıyol Reisinden

Siyah ruganları giydim

Abc nin bahçesine

Trampet patlattım

Göztepe Orta Okulunda

Sağlık topuna hastalık bulaştırdım

Kır pidesine

Kırçiçekleri açtım

Macuncunun rengine

Ahşap sapladım

Topaçın ipine

Hayatı bağladım

Top pop un atomunda

Büyük patlamayı yaşadım

Ikizler yazlığının

Mavi sandalyesine oturdum

Ankara gazozunun

Köpüklerine bulandım

Akola kahverengisinin

Gazını kaçırdım

Bayram harçlığımı

Ip cambazına sundum

Karaköy den Eminönü ne

Kayıkla geçtim

Ince hastalığa

Inadına yakalanmadım

Yaşı küçük pasomu

Reşitle tanıştırdım

Zeynep Kamil in

Göbeğine saklandım

Sevgili babamın

Kalp krizinde durdum

Taşını görmedim

Yüzünü aldım

Kime kaldım

07.03.2010

yazı

12 Mart 2010 Cuma

11 Mart 2010 Perşembe

8 Mart 2010 Pazartesi

7 Mart 2010 Pazar