Bir deniz kıyısı...

Bir deniz kıyısı güzelliğini tamamlayan dalga sesleri ile birlikte bir bebek sundu bize dalgalar. Sevecen kolları ile taşımışlardı o güzelim bebeği kim bilir hangi uzay boşluğundan taa otuz nisanın ortasına insanlara sevgiyi öğretsin diye. Güleç yüzlü bir kız bebeğiydi sevecen dalgaların sarışın bebeği. Bir bebek hayal edersiniz, kendi bebeğiniz, kardeşinizin bebeği, komşunun ya da tanımadığınızın bebeği. Umut olsun istersiniz hem kendisine hem dünyaya. Dost olsun istersiniz hem kendisine hem dünyaya. İnsan insan bakmasını istersiniz hem kendisine hem dünyaya. Bütün kendilerin, kardeşlerin, komşuların, tanımadıkların bebekleri için istediklerini sundu bize otuz nisan bebeği. Tay tay yaptı, sıraladı, yürüdü, koştu. Ben de arkasından koştum sevgimle yakalamaya çalıştım dalgaların bebeğini. Yakaladık birbirimizi günlerin bir tanesinde. Bilmedik birbirimizi kovaladığımızı, beklediğimizi, umut olmalarımızı. Yaşarken öğrendik öğreniyoruz. Damlaya damlaya biriktirdiğimiz ve hiç taşmayacağını bildiğimiz bir sevgi bütünlüğü içindeyiz. Günden güne güçlenen bu güzelim sevgi için çok teşekkürler nisan ayının otuzuna. Sevmek, uzay kapısının iki yanındaki kişi gibi iki kişi olmak, umut olmak, dost olmak, biz olmak hiçbir endişe duymadan. Bütün bu otuz nisana emeği geçen canlı cansız her şeye teşekkürü borç bilir ve borcumu öderim.
İyi ki doğdun sevgilim. Birlikte mutlu mutlu uzun uzun
yıllar yüz yıllar.
Seni seviyorum. Evet evet.

30.04.1995

Evet nisan müjdedir

Evet nisan müjdedir

Kimi için bahar

Benim için sen müjdesidir

                    Bir doğumun

                    Önemini anlatır bana

                    Tüm mutluluğuyla otuz nisan

Evet canım benim

Bir değirmen olsam

Rüzgarımsın

             Bir kuru toprak olsam

             Yağmurumsun

                    Bir yakamoz olsam

                    Ay ışığımsın

Bir gökkuşağı olsam

Renklerimsin

             Bir ağaç olsam

             Tohumumsun

                    Bir gemi olsam

                    Denizimsin

Bir sokak olsam

İnsanımsın

             Bir manzara olsam

             Bakanımsın

                    Bir toplum olsam

                    Özgürlüğümsün

Bir insan olsam

Sevgimsin

             Bir ilkbahar olsam

             Açan çiçeğimsin

                    Bir güz olsam

                    Dökülen yaprağımsın

Bir Serdar olsam

Sevdiğim kadınsın

                    Misler kokulu kır çiçeğime

                    Bir doğum günü hatırası

Birkaç dize yazı ile

Gönül alma duyguları

                    Senin doğumundan

                    Bizim doğumumuza uzanan yolda

                    Sana sevgimi sunamadım

Ama tüm sevgimi

Sevecen yüreğine sunuyorum

Doğumumuzdan sonsuza kadar

                    Mesafe kavramı olmadan

                    Belirli zamanlara sıkışmadan

                    Acabaları kim bilirleri olmadan

Gün ışığı gibi doğal

Bir sevgi ışığı ile aydınlanan

Birlikteliğimiz

Mutluluk adımlarını

                    Sevginin tam ortasındaki

                    Yankılanmasını

                    Sevgiyle hissettirecektir tüm kalplere

Yine bu kır çiçekleri yazısıyla

Kokularını da gönderiyorum

             İyi ki doğdun sevgilim

30.04.1995

Denizi olmayan bir şehirde

Denizi olmayan bir şehirde

Denizi görmek gibi

Ufukta bir yerlerde

                    Bukle bukle saçlarından

                    Tek bir tel düştüğünde

                    Kendini kel zannetmek gibi

Olmamalı yaşam

Umut olmalı içinde

Sevgi dolaşmalı damarlarında

                    İnsanları hissetmeli

                    Sevgiyle bakmalı onlara

Bütün tökezlemelerden sonra

Daha güçlü kalkmalı yerden

                    Gözlerimiz ışıl ışıl olmalı

                    Mutluluğumuzu paylaşmalı

                    O güzelim insanlarla

Her paylaşım denemesi

Yıldırmamalı bizleri

Daha istekli olmalıyız

Sevgimizi verirken

                    Her geçen gün daha çok

                    Sevgiyle dolmalıyız

                    Tüm çirkinliklere rağmen

Bir kişinin hissetmesi bile

Yaşam için bir neden olmalı

                    Önce kendimizi

                    Sonra yaşamayı sevmeli

                    Tüm insanlarla birlikte

10.04.1995

Kapı kapandı

Kapı kapandı

Bir kuş uçuverdi

Yüreğimden

             Sanki dönmeyecek geriye

             Yüreğime

                    Oysa biliyorum

                    Birkaç dakika sonrasında

                    İçimde olacağını

Yine de

06.04.1995

İzlemek

İzlemek

Sevdiğin kadını

             Gizlice bakmak arkasından

             Güzelim bebek yürüyüşünü görüp

             Yüzünde gülücükler açtırmak

                    Mimiklerine dokunmak

                    Kimi dokunuşta gözyaşını

                    Kiminde kahkahayı hissetmek

Yanıbaşında kendini bırakmışken uykuya

Seyrine dalmak dayanılmazlığın

Elini dudaklarına yaslamasına

Bir ayağıyla çizdiği v harfine

Dalıvermek gelir

             Açık iki dudağının arasından

             Aynı onun şeklinde

             Kıvrılıp uyumak içinde

             Dingin ve de mutlu

                    Yanımda olmadığı zamanlarda

                    Yine çıkar odadan

                    Bebek yürüyüşüyle

Hayalinde bile

Yine yüzümde gülücükler

             Yalnız otururken kanapede

             Pofuduk minderin üzerinde

             Birden belirir mimikleri

                    Tutarım mimiğini

                    Koyarım yanağıma

                    Doyum olmaz akşamlara

                    Onsuzluğa rağmen

Uyku gözlerini çağırdığında

Alırım koynuma

Sevdiğim kadınımı

             Tek kişilik yatağımda

             Çift kişi yatarım

             Sevdiğim koynumda

                    Seni seviyorum

                    Sevdiğim

10.03.1995

Sevginin güne ihtiyacı yoktur

Sevginin güne ihtiyacı yoktur

İçimdedir

             Saniye dakika saat

             Ya da gün hafta ay

             Fark etmez sevgi için

                    Sevdiğim için

                    Özel güne ihtiyaç yoktur

                    O bendir içimdir

Bir de ondört şubat vardır

En kısa aya

En uzun anlamı katan

             Sevdiğim için

             Her ay şubattır

             Ayın her günü ondört

                    Sevdiğim kadınım

                    Uzağındayım şu an

                    Bir takım kilometreler için

Ama biliyorum

Biliyorsun

Sevgimizin bütünleyiciliğini

Bir bütünüz

             İster kilometreler

             İster aylar

                    Girmek istemezler aramıza

                    Aşkımız için

Sevdiğim kadınıma

Sevgi sözcükleri

             Ne ondört şubat için

             Ne de her hangi bir gün

                    Sevdiğim için

                    Seni seviyorum

14.02.1995

Göbek adım Kamil...

Göbek adım Kamil…

Benimle aynı zamanlarda, seçilmemiş bir dünyaya ınga diyen kadıköy lü zamandaşlarımın göbek adı Kamil…
Yıllarca peşlerinden koştuğumuz Kadıköy Kız Lisesi çıkışında heyecanla beklediğimiz, servis şöförlerinden itina ile kaçtığımız, Bomonti de çay içtiğimiz kız arkadaşlarımızIn göbek adları Zeynep…
Bugünlerde arkadaşlarımın çocukları dünyaya ınga demeye başladı.
Onların göbek adları, amerikan, international…

Yıllardır trenleri omuzlarına alıp karşıya geçiren Söğütlüçeşme köprüsünün daracık kıvrımından süzülüp, tramvay müzesine gitme isteğimi arkada bırakıp, yuvarlak tenekesinin içindeki polis amcanın beyaz eldivenlerini takip ederek bahariye ye doğru ilerledik…

ıtır da kır pidesi yiyelim…
yaa, hava önceleri ellerimi üşüttü, ellerim hissettiği soğuğu içeriye bildirdi, bir de bu havada çin kesimi giymişim- onlarda soğuğu ayaklarımla tanıştırdı, hadi saray a girip çorba içelim. Sonra bomonti ye gideriz, nasılsa pasolarımıza gore onsekiziz…

tamam öyle yapalım, hem ping pong oynarız ama ben duvar tarafında dururum sen masalara doğru koşup kaçan beyaz topu alırsın…

o köprüden körüklü otobüsler geçemiyor diye biz eve Leyland larlamı gideceğiz…
nasılsa yıkarlar yakında, sen de binersin körüklü otobüse boyun uzar…

bu kazandan eve alıp mahalleye çorba dağıtalım…
hadi bitir çorbanı, bomonti bizi bekliyor…
kızıltoprak taki tekne evinde yaşayan amca geldi aklıma, donuyordur şimdi…
o kendini yakalamış, dilediği gibi yaşıyor, soğuklada oturup konuşmuştur, ona uğramıyordur…

sevgilimden başka bir kızla sevişebileceğimi zannetmiyorum…
sanki onunla seviştinde, daha saklambaçta kurt olup onu kurtarma aşamasındasın…
koru da bulduğum gizli yeri kimseye söylemezsen ben daha çok kurt olup sevgilimi kurtarırım…
biliyormusun, yıllar sonra Çelik Gülersoy orayı nakış gibi işleyerek café olarak hayata ekleyecek…
amma attın yaa, Çelik Gülersoy un işi yokta feneryolu koru yıkıntılarından yaşanacak, paylaşılacak bir güzellik yaratacak…
1990 yılına geldiğinde görürüsün…
kan kardeşim olduğuna gore diğer boyutları dolaşmaya çıkıncaya kadar beraberiz, 90 yılında gider bakarız…

şimdi yaz olsaydı, köhne ye gidip, güneşle yaprakların bize sunduğu ışık oyunlarına dalıp hayaller kurardık…
tabi tabi, sen kesip şort yaptığın kotunu giyerdin, ışık oyunları topları geldi diye herkes mutlu olurdu…
iyi ki birkaç kişi dönüp baktı…
eee bende öyle güzel bacaklar görsem gözümü alamazdım…
sen gül bakalım, gün gelecek erkekler şortlarıyla işe gidecek…
evet, hatta bekaretin önemi kalmayacak istediğimiz kadınla sevişeceğiz…
sevişeceğiz deme bana, senin dolduruşunla geneleve gidişlerimiz aklıma geliyor…
elma yanaklarla odadan çıkarken iyiydi…
ne yapayım, millet kaç kere milli oldun diye sorup duruyor, amatör kümede oynuyorum mu diyeyim…
milli oldum de gitsin o zaman…
yalan mı söyleyeceğim…
herkes sallıyor zaten, yok resital verdim dün gece, çıkarmadan beş abi diye…
başkalarına ispat etmek adına yaptıklarıma kıl oluyorum…
yapma o zaman…
yapmayayımda tek başımamı kalayım…
ben varım…
biliyorum, iyi ki varsın, düşündüklerimi paylaşamasam delirirdim herhalde…

sen yüzmeyi nerede öğrendin…
köhne nin önündeki iskelenin sol yanında, eniştemlerle kayık kiralamıştık, birden beni suya attılar, bir iki çırpıNdık işte ama yüzmek gibi yüzmeyi askeri kampta öğrendim…
nasıl giriyorsun oraya…
arkadaşımın kardeşinin kartıyla giriyorum, gerçi altı yaşında ama doğum tarihine bakmıyorlar, attım kendime denize, sala doğru yüzmeye başladım, ben yaklaştıkça sal gülerek benden kaçıyordu, neyse ki sonunda yakaladım…
geçenlerde bir kızın annesi bunlar kaçak girmişler diye bizi şikayet etti ama yine kartın başkasına ait olduğunu anlamadılar…
ben de fenerbahçe plajına gidiyorum ama en son gittiğimde mayomu unutmuşum, neyse ki girişin sağındaki abiden mayo kiraladım…
beraberde gitmiştik seninle, kabin bile kiralamıştık…
denizle içiçe bir şehirde yaşamak çok keyifli…
fenerbahçe deki büfelerden ikincisine dün gece bir araba girdi, çalışanlar geceleri o büfelerin üstünde yatıyorlarmış ve yataklar filan arabanın üzerine düştü…
bende bunlar neden bu kadar yüksek diye düşünürdüm, insan her gün birşey öğreniyor…

bu kitabı hep diyalog şeklindemi yazacaksın…
bilmiyorum ki, biraz önce başladım, ziyaret ettiği gibi yazıyorum, belki de bunlar yırtılan sayfalar olur…
yaz bitir işte, hem komşular sorduğunda annen de kitabı gösterir. Benim oğlum yazar der…
günlerde bile beni konuşuyorlarmış, yok hala askere gitmedi, kaç sene oldu üniversiteyi bitirmedi, bu çocuk evlenmez bile diye, anlayacağın mahallenin heyecanıyım ben, topluma uygun birşey yaparsam konuşacak konuları kalmaz…
evdekiler üzülüyordur…
onlar bana öğrettiler anaokulundan İtibaren kendi kararlarımı almayı,
onlar sayesinde kendim olmayı öğrendim ama anaokuLundayken güvendikleri çocuklarına şimdi kuşkulu bakıyorlar, onları seviyorum, kendimle mutlu olduğumu anlatıyorum ama inandıramıyorum…
seninde çocuğun olduğunda anlarsın…
hep aynı hikaye, gerçi yıllar sonra arkadaşlarımın çocuğu olduğunda aynı şeyleri yaptıklarını göreceğim belki ve bu davranışların aynısını bize yaptıklarında üzüldüğümüzü, bizi anlamıyorlar diye düşündüğümüzü hatırlattığımda bana, içinden çıkılmaz bİr dUygu bu, sanki çocuğum olduktan sonra İçime babam girdi diyeceklerdir…
çocuğun olduğunda sen de AnLarsın belki…
olmaz…
nasılsa olur…
olmaz…

1995