Yalnızlık

ksb

Yalnızlık

Yanlışlık olmasın

Kimse hayatın maviliğine

Kendisiz dalmasın

Martı sessizliğinde

Masalara vurulmasın

Kayıp dostlar meyhanesinde

Şah mat olunmasın

Şişeler kırılmasın

Bir sigara yakılsın

Derin nefesinin anısına

Ucuna kırmızı hayat batımı yakışsın

Gölgesiz ipler diyarında

Saklambaç oynanmasın

Ebeler azatlansın

Katlanma gecelerinde

Rakılar solmasın

Üzerine güneş doğmasın

Ne çocuğa çocukluğunu yaşattık

Ne kadına kadınlığını armağanladık

Ne dosta dostluğunu hissettirdik

Ne aşka sevdamızı yürekledik

Ne de hayata hakkını layik gördük

Bindik bir geleceğe

Dünü anı eze eze

İnsanlığımızdan fırladık

Herkes

Sonunda z olmasın

Kimse hayatın kısalığına

Upuzun kalmasın

Kordonumuz kesildiği anda

Yalnızlığa uzandık

Sıfırdan başladık

Pişman olanlar

Yeni ipler peşinden koştular

Başkalarına bağlandılar

Başkaları kadar oynadılar

Derindeki makası çıkaranlar

Kestiler nefes aldılar

Sıfırlandılar

Bir e heyecanla koştular

Sokak lambasının yağmurunda

Kendilerine ıslandılar

Yalnızlığın hiçliğinde

Sağanağın özlemine kurudular

Göz yaşlarını hatırladılar

Sırılsıklam yaşadılar

Hayat kısa ipler uzun

Kesin

10.01.2016

Dünyanın sonu geçti

ksb

Dünyanın sonu geçti

Kıyamet tavan arasında

İnsanlar kayıp havasında

Hiç bir canlının önemi yok

Bitmeyen hırsların koşusu çok

Bin dolarım üçbin lira oldu diye sevinenlere

Milyar doları olanlar gülüyor

Bin like aldım diye sevinenlere

Dalga yerine çocuk vuran kıyılar ağlıyor

Hayat bir oyunsa

Çok ama daha çok adaletsiz oynanıyor

Görünmeyenler kazanıyor

Görünenler kazandıklarını zannediyor

Hiç bir şey kazanmayanlar alkışlıyor

Götlerinin kıllarından koşuyor

Dünya bitmiş insanlık göç etmiş

Akıl bitmiş diyanet sapıtmış

Gözler kör olmuş

Yürekler sağırlaşmış

Bir şey düşündüğünü zannedenler

Otomatik paylaşımların karanlığında

Birbirine düşmüş

Bunu paylaşmayan

Siktirsin gitsin sayfamdan olmuş

Bir tuşa bastın diye

İnsan mı oldun

İnsanlar ölüyor

Kedi köpek paylaşıyorsun

İsteyen istediği canlıyı sever

Yeter ki sevme yetisini kaybetmesin

İsteyen istediği düşünceyi sever

Yeter ki insanlığını kaybetmesin

Babalar düşmüş kızlarının peşine

Hayatın canlının hakkını veremeyenler

Cennetin peşine

Sırat köprüsünden geçeceğine inananlar

Geçerken verecekleri rüşvetin peşine

Ne burası kaldı ne de orası

Ne yaşayacağım yer bıraktık

Ne de ölünce gidecek yer

Ne için

Bütün bunlar ne için

İkiyüz metrekare ev

İkiyüz yapan araba

Kalmayan dünyanın başkanlığı

Kalmayan insanlığın krallığı

Komünizm faşizm budizm

Ne için

Bir şekilde insan olmuşuz

Neye inanırsan inan

İnanmazsan inanma

Hepsi iyi insan ol demiş

Hepsi birbirine düşüp

En iyi benim peşine düşmüş

Bu kadar mı zor

Sadece insanım demek

Bu kadar mı zor

Karşındakini görmek

Bu kadar mı zor

Ben de siktir olup gitmek istiyorum

Ama gidecek yer bırakmadık ki

Ne insanlık kaldı ne de aşk

Ne gözyaşı kaldı ne de yürek

Ben ne mi yapıyorum

Oturduğum yerden yazıyorum

Görüyorum ağlıyorum

Kızıyorum delleniyorum

İnsanlığın bu haline inanamıyorum

Ne paylaşana ne de paylaşmayana kızmıyorum

Sadece kendi insanlığımı korumaya çalışıyorum

İnsanlar ölürken aşk acısı yaşayabiliyorum

Kendime kızasım geliyor kızamıyorum

En azından duyguların yaşıyor diyorum

Ben lider karakterli değilim

Lidere de inanmam

İnsana inanırdım

Herkesin kendi insanlığına

Kendi kendine ulaşmasına inanırdım

Doğru zaten biliniyor

Acı zaten biliniyor

Ama benim doğrum senin doğrunu

Benim acım senin acını döver olmuşuz

Benim sadece kendimi insan yapma gücüm var

Hala yapabilmiş değilim ama uğraşıyorum

Benim herkesi insan yapma gücüm yok

Ben iyi bir şey yaparsam

İnsanlar kendileri görsün seçsin kadarım

Sizin herkesi iyi yapma gücünüz varsa yapın

Yoksa sadece kendinizi yapın

Dokunun

Belki bulaşıcı olur

Hastalık gibi yayılır

Ama insanlar sadece kendi insanını görüyor

Sadece kendi gibi düşünenleri görüyor

Diğerlerini yok edip

Kendi gibileriyle yaşamak istiyor

Hangi düşünce hangi ırk olursa olsun

Diğeri dediğine dokunmazsan

Kendini de kaybedip

Dünyanın ağzına sıçıp

Ohhh kendi bokumda yaşıyorum olursun

Ben sadece kendim kadarım

Dünyayı kurtaracak gücüm yok

Acıyı mutluluğu aşkı sevgiyi

İnsanı kediyi köpeği ağacı

Göz yaşını kahkahayı

Doğumu ölümü

Hissedecek yüreğim var

O kadar

09.01.2016

Sensizlik akşam oldu

aşk

Sensizlik akşam oldu

Anason yağmurlarında

Yüreğim boğuldu

Sensizlik güneş oldu

Hiçlik yangınlarında

Yüreğim dağlandı

Sensizlik nefes oldu

Hayatı içime çekemiyorum

Nefes alamıyorum

Sensizlik kahkaha oldu

Tebessüm bile bulamıyorum

Göz yaşlarımı azat ediyorum

Dinmiyor

Yaralarına rakı basıyorum

Bana mısın demiyor

Sensizliğin acısı dinmiyor

Bitmiyor

Sensizliğin içindeki sen

Yürek sıkımı bitmiyor

Yaşıyorum

Sensizliğin sokaklarında yürüyorum

Sensizliğin kıyısında yürek sektiriyorum

Sensizliğin martılarına nefesimi atıyorum

Sensizliğin rakılarını yüreğimde boğuyorum

Yaşıyorum

Önce adı dostları terk ettim

Acılarını nadasa bıraktım

Hayata nefesimi bırakamadım

Sana kadar kalamadım

Kendime kadar kalamadım

Araya seni bizi sıkıştırdım

Bize de kalamadım

Sana kıyamadım

Kendime kıydım

Hiçliğime uzandım

Seni sevdiğin hayata armağanladım

Yaşıyorum

Hep yaşadım

Günler hayatlar geçecek

Koto kotoluğunu yapacak

Senden önceki kendisine dönecek

Bildiği kadar yaşayacak

Çift taraflı mont gibiyim

Aşk içinde yaşıyorum

Dost sevgililer içinde

Önceden ikiye bölünmüş

Yürek hizasıyla yapıştırılmışım

İki tarafımla da yaşıyorum

Aslında aşkı aramıyorum

Kendi kendime iyiyim

Ama geldi mi

Hayır demesini bilmiyorum

Onun nefesinin nefes olduğunu

Onun dokunuşunun dokunuş olduğunu

Onun hayatının hayat olduğunu

Biliyorum

Ama bana az ile yetin gelmiş

Aşksız da yaşıyorum

Adı aşk

Gülüşü hayat

Uzaklardan geldik

Uzaklarımıza döndük

Anam babam beni

Hayata armağan etti

Sen de bana

Hayatı armağan ettin

Her an mutlu

Güzel yüreğinle hayat ol

Geriye gülen gözlerim kalsın

Daraldığında sana umut olsun

Uzay güzelim

08.01.2016

Bu kadarım

 ksb

Bu kadarım

Eksiğim fazlam yok

Azalmaya uğraşsam eksilemiyorum

Çoğalmaya uğraşsam fazlalaşamıyorum

Göründüğüm kadarım

Gizlim saklım yok

İçim iç dışım dış

Fluluğum karanlığım yok

Güneşte göründüğüm kadarım

Karanlıkta görünmediğim kadarım

Ne bolum ne de darım

Ne uzunum ne de kısayım

Ne ıslağım ne de kuruyum

Kendim kadarım

Kendim kadar yer kaplarım

Koca hayatın içinde

Karanlıkta gölgesiyle dolaşan

Islığını cebinde saklayan

Gülen gözlerini sakınmayan

Adımlarına acımayan

Düzene uyamayan

Kimine iyi kimine yok

Kimine akıllı kimine gereksiz

Kimine önemli kimine sıradan

Kendime kendim

Herkese insan

Sarı gözlü bir nefes alanım

Koşmasına koşarım

Susmasına susarım

Dokunmasına dokunurum

Gülmesine gülerim

Ağlamasına ağlarım

Kimine eksiğim kimine fazla

Kimine asalağım kimine asal

Kimine imdat kolu kimine sepet

Kendime kendim

Herkese insan kadarım

Saatlerce yürürüm

Saatlerce düşünürüm

Saatlerce yazarım

Saatim yok

Günlerce dinlerim

Günlerce anlarım

Günlerce sarılırım

Günüm yok

Birseksendört geldim

Birseksendört uzanacağım

Dün ile yarınla sevişmeyi sevmem

An ile aşk yaşamayı severim

Bazen haddimi aşarım

Yapamayacaklarımı yapmaya kalkarım

Yüreküstü çakılırım

Ama her zaman ayaklanırım

Sokakların kendi adımlarını yakalarım

İllaki deniz kıyısına ulaşırım

Martılarla selamlaşırım

Birayla rakıyla katlanma sayımı tavanlarım

Eninde kendimde kendim kadarım

Kimine serdarım kimine kotoyum

İkisinide toplasan kendim kadarım

Kalabalıkların ortasında görünsemde

Hiçliği de severim yalnızlığı da

Tek başıma gittiğim yerlerde

Kimsem yok zannedip acırlar

Kalabalığımla gittiğim yerlerde

Şanslı zannedip kıskanırlar

O bizimki de

Yanındaki beyaz cübbeliyi tanımıyorum

Derler

En kötü tanıyanı tanırdım

Artık kimseyi tanımıyorum

Gerek de görmüyorum

Öylesine yaşamayı öğrendim

İllaki bir gün içeriz

Katsayımıza rekorlar kırdırırız

Selam olsun Tanju Baba

Yine de yaşarım

Gideceğim zaman

Bir kaç satır bırakır giderim

Eninde kendinde bir hayat

Inga ile başlar

Kazma kürekle biter

Arasında geçen zaman sen olur

Hadi bakalım

An dan mutluluk yapalım

Hayat bir beş taş

Önce kendini eline almalısın

Ki

Hayatı toplayabil

Ortada hayat var

İçinden geç

07.01.2016

Üç kişi

ksb

Üç kişi

Kadehin klavyenin gölgesinde

Aynı cümleyi kuramadan

Göz göze gelemeden

Aynı havayı nefesleyemeden

Yanyana oturamadan

Dünyayı kurtarmaya kalkarız

Kalkmayanlara kızarız

İki kişi

Işığın karanlık gölgesinde

Sevmeyi bilmeden

Kadın sevildiğini bilmeden

Aynı kadını severek

Birbiriyle kavga ederek

Ne kadar sevdiğini ispatlayarak

Döven daha çok seviyordur

Sevmeyenlere kızıyordur

Ve kadın hala yalnızdır

Bir kişi

Herkesin peşikoşu gölgesinde

Bir olamadan

Allame-i cihan olarak

Hiç olmayı bilmeden

Her şeyi bilerek

Kendini sevmeden

Aşık olarak

İnsanı sevmeden

Sahip olarak

Nefes almadan yaşar

Gülmeyi bilmeden

Göz yaşına kızarak

Anlatmayı bilmeden

Dinleyene kızarak

Dokunmayı bilmeden

Kucaklaşana kızarak

Acıyı bilmeden

Acı çekene kızarak

Bir harf bile bilmeden

Cümle aleme kızarak

Sevişmeyi bilmeden

Çocuğa kızarak

Sevmeyi bilmeden

Sevene kızarak

Nefes almadan yaşar

...

Her şeye sahip olur

Yine de yetmez

Başkasından daha başka olur

Yine de bütünlenmez

Hep bir şey eksik kalır

...

Kendi

...

Herkes kendi kadar nefes aldığında

Sokak sokak kadar

Cadde kadar değil

Damla damla kadar

Okyanus kadar değil

Dünya dünya kadar

Uzay kadar değil

İnsan insan kadar

Sahip gibi değil

...

Hepimiz kiracıyız

Kimi kimin hayatından kovuyoruz

06.01.2016

Hep son diyorum

ksb

Hep son diyorum

Yüreğim bitmiyor

Bir hayat güzeli geliyor

Öldüğü yerden kaldırıyor

Yaşadığını sonuna beter hissettiriyor

Sözümden dönüyorum

Bilmediğim nefese beter açıyorum

Biliyorum

Sadece iki nefes olmayı beceremiyorum

Ama sadece onu istiyorum

Ne güneş ne deniz

Ne insan ne hayat

Sadece ona dokunmak

Onu duymak

Onu koklamak

Onu görmek

Onu bilmek

Sadece onun için yaşamak istiyorum

Kendim pusuya yatıyor

Sesini çıkarmıyor

Aşk ın en ortasında

Kimsesizce duruyor

Biliyor

En uzakları seçiyorum

Biliyor

Ne yaparsam yapayım

Onun gibi olamayacağım

Susuyor izliyor

Kendimden vaz geçmeme

İzin veriyor

Bense aşık

Rüyalardan beter yaşıyorum

Delilerden beter nefesliyorum

Onun kadar olacağıma

Yüreğimden beter inanıyorum

Girmeyeceği kapılardan uçuyorum

Konmayacağım anlamlara yağıyorum

Her an kendimden geçip

O olacağıma koşuyorum

Yüreküstü çakılıyorum

Kendim hala sessiz

Böyle olacağını biliyordum

Demiyor susuyor

Bütün mutluluklarıma acılarıma

İzin veriyor izliyor

Hep uzaktan gelenlere

Aşık oldum dost oldum

Aslında ben uzaktım

Bu hayata upuzak

Hep uzaktan gelenleri

Dinledim anlattım

Aslında ben uzaktım

Bu hayata beteruzak

Kendim hep sustu

Eninde kendimde

Ona kalacağımı biliyordu

Hiç önümde durmadı

Yüreğimin anlamında koşmama

Nefesini çıkarmadı

Bugün yine son diyorum

Bu defa daha da inanarak diyorum

Kendim yine susuyor

Desteklemiyor bir satır konuşmuyor

Ben konuşuyorum

Olsun be kendim

İyi ki susmuşsun

İyi ki yüreğime izin vermişsin

Aşk olmadan

Nefesin anlamı bilinmez

Aşk olmadan

Hayat a kalınmaz

Biliyorum

Eninde kendimde

Sana kalacağım

Hatta bu defa

Kaldığıma yemin edebilirim

Kendim susuyor

Yüreğimi hala kocaman zannediyor

Bilmiyor ki

Her yüreğin bir kullanım tarihi var

İlk ya da son farketmiyor

Yüreğe de en güzel nokta konuyor

Pis pis sırıtma

Sessiz sessiz durma

İçin için alaylama

Mutlu ol

Sana kaldım

04.01.2016

an itibarıyla satırlarının

ksb

an itibarıyla satırlarının

an sız hayatlarında

bazen kar yağar bazen gözyaşı

unutulmuş ne varsa

an itibarıyla karelenir

an bitmeden geride kalır

dün ile geleceğe sıkışmış hayatlar

karelere an be an yağdırılır

an sız hayatların

an ları likelenir

ben dahil herkes

paylaştığı kadar yaşasa

paylaştığı kadar üzülse

paylaştığı kadar anlasa

paylaştığı kadar sevse

dünya yuvarlak olur

göz yaşları yanaktan süzülür

kahkahalar içinden yankılanır

aşklar yürekten yaşanır

başkasının çüküyle gerdeğe girince

kendi donun kanlanır

çarşaf kolalı kalır

kim kadar kimlerin

saten vücutlarında

ben olmaz

ter olmaz

kendi olmaz

yaşayanın da

arkasından konuşulmaz

01.01.2016