koto serdar bulgu-şiir

12 Nisan 2010 Pazartesi

Yağmur treninin

Kuytu vagonunda

Saklanan yüreklerin

Gözyaşları

Traverslere kavuşuyor

Hayata ulaşamıyor

Evlilik mahkumları

Genel affı bekliyor

Kötü halden

Tahliye olamıyor

Çıkmaz sevdalarda

Duvarın üstünde oturanlar

Kendi duvarını yıkıyor

Çıkmazdan çıkılmıyor

Ulaş

Çık

Gökyüzüne bak

Yağmurla ıslan

Sokaklarda koş

Yerlere düş düş

Tekrar tekrar kalk

Kanayan dizinle

Hayatı adımla

Kendinle karşılaş

Kucaklaş

Bu kadar zor mu

Dünyayı önünde diktiren

Kendi karşısında ezik

En büyük korkun ne

Kendim

Cevaplarında

Yol bulan hayat

Kendini bulamıyor

Koca

Bir

Ömür

Kendinsiz

Yaşanıyor

Taşın

Üzerine

Kendi

Adın

Yazılıyor

Altında

Kim

Yatıyor

12.04.2010

11 Nisan 2010 Pazar

Bozuk parayım

Kağıt para olamıyorum

Kimi tende tura

Diğer tende yazıyım

Tenbazım

Hep kaybediyorum

Kazandıklarımı oynamıyorum

Gecenin soğuğuna düşen

Termal dokunuşun

Sabaha ayazı kalmış haliyim

Günün içinde kaybolan

Gecenin flusunda netleşen

Güneşi ardına doğuran

Bir varmış bir yokmuş

Hikayelerinde canlanan

Dolunayı kafasında sektiren

Yıldızları dizine dizen

Rütbesiz

Kimsesiz

Gidişlerin

Hep varmış gibi dokunuşların

Hiç yokmuş gibi günlerin

Arasına serpiştirilen

Ekmek kırıntılarıyım

Açlığa iyi gelen

Tokluğu küstüren

Elle tutulmayan

Özlemi biriktirmeyen

An kadar var

An kadar yok

Hayat

Nerede olduğunu bilmediğin

Ama

Olduğunu bildiğin

Ihtiyaç halinde

Camı kırmadan

Yüreğine asılacağın

Bir var bir yok

Bir ten bir yürek

Devamsızlıktan kalan

Bütünlemelerde geçen

Hiç bitmeyen okulun

Kazığını çakanların

Olduğu yerdeyim

Mezun olanların

Hayata atılışların

Kazan kazanların

Bıktığı yerdeyim

Geri

Dönüş

Yolunda

Beni

Görürseniz

Şaşırmayın

Ben

Hiç

Gelmedim

Siz

Döndünüz

Bıraktığınız

Kadarım

Hadi

Bakalım

11.04.2010

Sakin

Sakin öleceksin

Hayatın telaşına inat

Sakin

Sakin sevişeceksin

Bedenin acelesine inat

Sakin

Sakin yaşayacaksın

Düzenin çarklarına inat

Sakin

Sakin yürüyeceksin

Kaçıp giden vapura inat

Sakin

Sakin konuşacaksın

Içinde birikenlere inat

Sakin

Sakin paylaşacaksın

Ardında bıraktığın anlara inat

Sakin

Sakin dokunacaksın

Tenlerin sabırsızlığına inat

Sakin

Sakin seveceksin

Unuttuğun kendine inat

Sakin

Sakin içeceksin

Anlaşılmadığın hayata inat

Sakin

Sakin bakacaksın

Ekilen değersizliklere inat

Sakin

Sakin nefes alacaksın

Parçalandığın dokunuşlara inat

Sakin

Sakin yazacaksın

Pürtelaş harflerine inat
Sakin
Sakin gideceksin

Yüreğine mıhlananlara inat

Sakin

Öleceksin

Hayatın

Telaşına

Inat

Sakin

Gel

Sakin

11.04.2010

8 Nisan 2010 Perşembe

Kırmızı yağmurun

Uzun sigarasında

Dökülen küllerin

Hayat sislerinde

Yüreğe oturan

Tiz acıların

Ekinoksunda

Git gidebilirsen

Yat yatabilirsen

Eşitlik bozuldu

Gecelerin koynunda

Dokunuşların acelesinde

Sabaha kalmayan

Ten izleri

Kuşlara yem olurken

Yolunu kaybetmiş vücutlar

Emanetçide buluşuyor

Yanyana yatıyor

Birbirine dokunmuyor

Kimse gelip almıyor

Terk

Çiftimi çıkardım

Hayata saldım

Ben dinleniyorum

Çiftim dolaşıyor

Onu görenler

Sensin diyor

Aslında

Ben değilim

Çiftim

Aslında benim

Çiftim

En çok

Sigaramı öpüyorum

Içimi değil

Kül tablamı boşaltıyorum

Hep sevişiyorum

Hiç boşalmıyorum

Biriktiriyorum

Sayısız mandalın çimdiğinde

Ruhum hayat ipinde asılı

Rüzgar temizliyor

Yağmur yumuşatıyor

Güneş dokunuyor

Farketmiyor

Bırakıyorum

Arkamdan ruh sallıyor

Bedenimle yaşıyorum

Bedenim

Dinliyor

Bedenim

Anlıyor

Bedenim

Sevişiyor

Beden

Bedene

Yaşıyorum

Pürtelaş

Sokağında

Çıkmaz

Apartmanında

Arzın

Merkezinde

Oturuyorum

Köklerim

Derin

Bedenim

Sığ

Gel

Hayata

Sığ

08.04.2010

6 Nisan 2010 Salı

Çocuksuz hayat

by UK

Çocuksuz hayat

Yaşlanmıyor

Senden eklenen

Büyümedikçe

Anlaşılmıyor

Hep sensin

Sevgiliden ayrılan

Çocuktan ayrılamıyor

Bekleyen olmadıkça

Hayata gidiliyor

Daha çok yaşanıyor

Gerekler

Zamanı daraltıyor

Kendini unutturuyor

Ilkokula başlasın

Liseye gitsin

Üniversiteyi bitirsin

Uzatmaları

Hayatı kazandırmıyor

Sen de insansın

Sözü duyulmuyor

Hatadan doğan

Suçsuz

Bilmeden

Anlamadan

Hatalarla büyüyor

Aile geleneğine uyuyor

Kendi hatasını ekliyor

Ne yapsın

Ne kadar görürsen

O kadar yaşarsın

Öğrendiklerini uyguluyor

En sevdiğimize

En kötü taraflarımızı

Öğretiyoruz

Sonra

Mutlu olmasını

Bekliyoruz

Kimsin

Sevmekle başlayan

Bilmeden başlayan

Inadına başlayan

Istemeden başlayan

Taze hayatlar

Kışın açıyor

Hayatın ayazına

Direniyor

Çiçeklenmeden kuruyor

Kimsin

Erkek gidiyor

Kadın kalıyor

Tatil babaları

Pazartesini bekliyor

Kadın kalıyor

Tek başına yorgunken

Iki yürek yoruluyor

Sevgilisi eve gelemiyor

Küçüğüne kıyamıyor

Yalnızken yakalayamadığı

Daha uzağına düşüyor

Hafta içi sevişen

Tatilde geliyor

Emaneti alıyor

Bırakıyor

Tek kişilik

Hayatına dönüyor

Kimsin

Erkek

Kadın

Çocuk

Üçü

Birarada

Sonra

Ikisi

Birarada

Sade

06.04.2010

4 Nisan 2010 Pazar

Gecenin sabah izinde

Ruhum beden tatilinde

Kahvemde
Rom dolanırken

Balığıma

Rakı sürürken

Güneşi

Içimde yatırıp

Geceye saklarken

Vurdumduyar gidişlerin

Gölgesinde

O ten senin

Bu ten senin

Çıkmazlarında

Körbeden oynarken

Ten idamlarında

Tek ayaklı taburenin

Tek ayağı kim

Saklandım

Kendi içime

Hayat ebe

Kurt kim

Kimsenin olmadığı

Kimsesizler sokağında

Penceremden sarkan sepete

Oturan kadın kim

Işte yazdık yazıyoruz

Doğduk ölemiyoruz

Rakıyla boğulup

Tenlerle çizilip

Güneşe asılıp

Geceye dönerken

Günleri bitirip

Hayatsonu tatilinde

Toprağa uzanıp

Filizlenmenin

Geç kalışlarında

Erken gidişlerinde

Selvi selvi

Uzananların

Toplantısında

Herkes geçkin

Herkes genç

Herkes herkes

Çok uzun

Çok yakın

Çok

Bir

Damla

Suya

Hasret

Toprak

Çok

Geceyi

Bekliyorum

Gece

Gelince

Sabahı

Bekliyorum

Kim

Gelecek

Kim

Dalga

Geçiyorum

Sörf

Yok

Yoksa

Tek

Ten

Yok

04.04.2010

3 Nisan 2010 Cumartesi

Ben kendim kadar

Ben kendim kadar
insanlar kendileri kadar

Hayat geldiği kadar

Mantrası

Gidip gelen solukların

Tavan arası dokunuşların

Kaybolan bakışların

Küflenmiş anlamların

Pasiflora paylaşımların

Yırtık çizik tenlerin

Sigara dumanı dudakların

Daralan kucakların

Tam ortasında yaşamayı

Armağan ediyor

Vasati kibritin

Heyecanlı ateşi

Sigarayı öpüyor

Yalnızlık dumanı

Adaya yol alıyor

Iskeleye bağlanıyor

Iskele

Yaşlı

Deniz

Bıkkın

Kıyı

Telaşlı

Taşlar

Kıpır

Ada

Terk

Edilmemiş

Hiç

Yaşanmamış

Kalıyorum

Ada

Sayemde

Hayata

Ekleniyor

Yaşanıyor

Ada

Ben

Iskele

Deniz

Kıyı

Taş

Yalnızlığı

Paylaşıyor

Nefes

Alıyor

03.04.2010