Sabah uyandığımızda

Sabah uyandığımızda

Birbirimize sarıldığımızı bildiğimizde

                    Gece yarısının ortasında

                    Bir bardak suyu

                    Sevgi dolu ellerimizden içtiğimizde

Kabuslarının teri ile ıslandığımızda

Tenimizde korkularımızı kuruttuğumuzda

                    Ayaklarımızın yerden kesilip

                    Vücutlarımızın birleştiği

                    Tenlerimizin avaz avaz bağrışmaları

                    Birbiriyle içi içe geçtiğinde

Tir tir titreyen bedenlerimizin

Birbirlerini doğurduğu anlarda

                    Başımızdan uçup gitmiş

                    Başımızı göğsümüze koyup

                    Öpüp koklayıp

                    Titremelerimizi dindirdiğimizde

İki hayalet beden

Bir olup bütünleşip

Uykuyu yanlarına çağırdıklarında

                    Tavanla yatak arasında

                    Mutluluk turları atan

                    Orgazm bulutları altında

                    Uykuya kendimizi bırakmalarımızda

Sabahın perdesini aralarken

Kahvaltı dayanılmazlığının

Tadına vardığımızda

                    Çiçeklerini fışkırtmış

                    Taze ağaçların altında

                    Taptaze dudaklarımızı

                    Birbirlerine emanet ettiğimizde

Göz yaşlarımıza dokunup

Kalplerimizde ruhlarımızı dinlendirip

Hayata sarılmalarımızda

                    Birbirimizi anlayışsızlıkla suçlayıp

                    Suçlarımızı üzerimize alıp

                    Sevgiyle ulaştığımız anlayışlarımızda

Geçip giden hayatlara bakarak

Elele birleşen hayatımızı

Gönlünce mutlu olduğu

Yollarda koşuşturduğumuzda

                    Seni seviyorum demek

                    Bütün milimlerimizde

Mutluluk çoşkuları

Bilmediğimiz heyecanlar

Yürek titremeleri

Bir ilk hissetmeleri

Vücut gümbürtüleri

Duyduğumuzda

                    Her dakika söylesek bile

                    Hep gerçeği söylediğimizi

                    Bilmelerimizde

Senin ve benim

Biz olmalarımızda

                    Bir sevgililer günü

                    Hayratı zamanında

Yamyamların tamtamlarında

Ormanların çığlıklarında

Dünyada yankılanıyor

                    İnanılmaz sevgilim

                    Seni seviyorum

Zamanın bilinen birimleri

Sevgimin sürekliliğini

Anlatmaya yetmiyor

                    Bildiğim en güzel duygu

                    Seni sevmek

Bir isteğim var

O da

Mutluluğumuzu güzel gözlerine

Sabitlemek

                    Seni sevmek

                    Nefes almak demek

İşte böyle

Sevgimin inanılmaz tarifi

Duyguların anlatımı

İflah olmaz sevgilin

Seni seviyor

14.02.1999

İstanbul'u hediye ediyorum sana

by OM





İstanbul'u hediye ediyorum sana
Beşiktaş Üsküdar motorunun
Arka tarafında

Rüzgarın yanağımızı okşadığı

Bembeyaz köpüklerin kucağında

Dudaklarımı veriyorum sana

                    Kapalı Çarşının karnında

                    Tarihe ellerimizle dokunurken

                    Gözyaşlarımın arasından

                    Geçmişimi veriyorum sana

Sevde tepesinin yeşilinde

Boğazın mavisinde kaybolurken

Yüreğinde soluk alma zamanında

Sevdamı veriyorum sana

                    Kalabalığın karmaşasında

                    Allak bullak olan benliğimden

                    Sevgimi sadeleştirerek

                    Yüreğimi veriyorum sana

Dolunaya doğru seyir eden

Yelkenlinin rüzgarında

Dalgalar tekneyle sevişirken

Yıldızlar heyecanla izlerken

Hayallerimi veriyorum sana

                    Çıngıraklı yoğurtçunun

                    Gür sesli bozacının

                    Pamuk helva yumuşaklığının

                    Arnavut kaldırımındaki

                    Ayak seslerinde

                    Saklambaç oynarken

                    Çocukluğumu veriyorum sana

Gecenin ışıltılı renkleriyle

Beyoğlu'nda kaybolurken

Tramvayın koluna asılı

Bilinmeyenlerimi veriyorum sana

                    Taa karşı yakadan

                    Kız Kulesinin balkonunda

                    Sana evet derken

                    Mutluluğumu veriyorum sana

Şubatın ortasında

Yüreğim kırmızı bir kutunun içinde

Mutluluklarım kutunun fiyongu

Ve hayatımı veriyorum sana

14.02.1999

Keşke şifacı olsaydım

 

Keşke şifacı olsaydım

Bir dokunuşuyla

Hastaları iyileştiren

                    Bir öpücük kondururdum

                    Sevdiğimi iyileştirmek için

Sanki ben de hastayım

İçinde bir yerlerdeyim

Dokunmasam bile giriyor

Kırılıyor vücudum

                    Sanki seni taşıyorum

                    Bedenimin içinde

Hastaysan bende hastayım

Gülünce bende gülüyorum

                    Seni çok seviyorum

04.02.1999

Yorgunum...

Yorgunum…

Karamsar bir koku var, bulutların rengi kendilerini tanıyamıyor, bir kuşun kanadı vücuduna yapışmış tek ayak üstünde yığılıp kalmış, gündüzün gözünü güneş alıyor, demiryolunda sek sek oynanıyor, açık pazarda yelkovan standı kurulmuş, tren geliyor ve sek sekler yıkılıyor.
Çok direndim, direnirken daha çok yoruldum. Her şeyi düşünmeye çalıştım, belki gerekmeyeni bile üstüme aldım ve üstüme kaldım.
Çok sevmesende olur mu?
Olur, önemli olan huzur denilen kelime. Kim bulmuş, sınırını kim çizmiş belli değil. Yani kim vurduya gitme durumu söz konusu. Yorgunum. Bilemez haldeyim. Hal ve gidiş notum kırık ve hiçbir ortopedist kabul etmiyor, kendi kendine kaynamısı gerekiyor deniyor. Geçecek, yazana kadar geçti bile ama bilinsin istedim. Geçti diye acıtmadı değil.
Nerede kalmıştık. Hızlı trenler var ve hızlı gider. Bindiğinde hızlı gidiyor diye şaşırmayorsun, çünkü hızlı tren. Hiç hızlı trene binmedim ama üzgün değilim. Sevdiğim içinde çok mutluyum. Sevmenin önemi, günün birinde gerçekten önem olacak. Gerçi biz sevgininde bokunu çıkarırız. Sevgiye, onu koruyacağımızı düşündüğümüz birçok kural koyarız ve bunaltırız. Niye hiçbir şeyin hakkını veremiyoruz? Ya da niçin veremiyoruz? Veya neden veremiyoruz? Verme bilincimiz rahmetli, alma bilincimiz dokuz canlı.
Aşkım. Atmosferin altındaki yaşamımızda gelip geçen günlerin yanında kalıcı günlerde oluyor. Aşk ile yüzünü yıkadığında kalan çapaklar acı veriyor. Ama, bütün dünyayı onun renginde görüyorsun, büyüleniyorsun. Nereye kadar peşimizden gelecekler? Gizli bir geçit var mı? Gizini kim bilir ya day ok mu? Biz yine var diye düşünelim ve gizli geçite gerek kalmadan gizsiz yerlerde mutlu yaşanacağını bilelim. Onlar gizlensinler.
Daha dün denilen zamanda birbirimizi kırma çalışmalarında bulunurken, bir an için bile ikimizde duraklamazken, ne yapıyorum diye bile düşünmezken, bugün sesimizin tonu sevgi dolu. Madem ki gün doğumunda gecenin karanlığı görünmüyor, niyi tartışıyoruz diye üzülüyoruz. Bir diğer yönden bakma çalışması yapıldığında ise , madem sevgimiz bu kadar tedavi edici, niye tartışma anında tedavi başlamıyor?
Uçurtmanın kuyruğuna yüreğini bağlamış birisiyle tanıştım. Gökyüzünde süzülmek uğruna, uçurmanın havalanması için uygun zaman ve insanı beklemeyi kabul eden bir canlı. Bütün şartlar biraraya gelecek ve süzülecek. Önce bile şaşırmadım, hemen hem fikir oldum. Bizi mutlu edeceğini düşündüğümüz şeyler, bütün diğerleri için yanlış bile olsa yaşamalıyız.
Yaşayamadığımız zamanlar kimin hanesinden silinir?
Bize yapma diyenlerin mi, yoksa bizlerin mi? Cevap bile vermeye gerek görülmeyen bir durum. Uçurtmanın ucunda ip bile olsa havada iken özgür gözükür. Bir dostunun uçurtmayı tutması gerekir. Sen de biraz ileride avucun ip dolu koşturmaya başlarsın. Uçurtmayı bırakan hayran hayran seyrine dalar, gözlerini gökyüzüne armağan eder. Bir daha ki sefere ipi kendi avucunda hissetmek ister. Devir teslim.
Bir insan niçin aşık olunur? Iyi ki tarifi yok, yapay aşkaların arasında kalırdık. Aşka inanmayanlar var. çok normal. Nasıl karşısındakinin sadece kadın ya da erkek olarak görenler olduğu gibi.

Anasının karnındaki çocuğun cinsiyeti insan olur mu?

Sevgilim, beni duyuyor musun? En azından okuyorsun. Bazı küçücük dokunuşlar nefes olur hayatın yorgunluklarına. O dokunuş yapılmasa kimse kızmaz. Ama yapıldığında yürek dinginlikleri verir insana. Ben sana sabahları mesaj yollamasam, bana mesaj yollamıyor diye kimselere şikayet etmezsin. Ama mesajımı aldığında yüzünde hafif bir tebessüm oluyorsa, işte demek istediğim o. Küçük dokunuşlar hayatı kolaylaştırır, aşkı anlamlaştırır. Senin içine sigara içme isteği kapıdan girmeden ben sana sigara verdiğimde, düşündüğümü değil düşüneceğimi biliyorum diye mutlu oluyordun. Işte bunu söylüyorum. Insane bazen kelimeleri ağzından çıkarmak istemez, sevdiği hissetsin, tepki versin ister. Hissetmezse ne olur? Belki, hiçbir şey olmaz. Ama önem vermeye vermeye önem kelimesinin sözlükten çıkmasına neden olacak insanlar.
Biz, birbirimiz için önemliyiz…

15.01.1999

Bir aşk uğruna

Bir aşk uğruna

Neler yapabileceğimi

Sormayın bana

                    Ben bile

                    Soramıyorum

                    Kendime

07.01.1999

Nar...

Nar çiçeği doğumlarında ortaya yayılan tarifsiz ses tınılarında ruhuna dokunan iki sevgili göz göze geldiler. Geldik. Kırçiçekleri öğleni akşam ile kucaklaşırken, kokuları dokuntu tenlerimize ve dudaklarımız yaşamı içine çekti, birbirlerine sundu ömürlerince. Kimselerin karar veremediği, önemsemediği solgun inanışları aşk teneffüsü ile canlandırdık, umutlandırdık, hissettirdik. Tek bir bedenin tüm ömürü kaplayacak kadar hissedilebilen bir duygular bütünlüğü olabileceği ezberlettik. Kimdik biz? Birbirini seven, önemseyen, özleyen, çoğaltan, geleceğe ekleyen, aynı hayalleri canlandıran, bir dokunuşun bir doğuşa eş olduğu paylaşımları yaşayan iki soluk olan ve gelişen aşk. Aşk, herşeyi sol sağ mu yapar? Yürekleri peşinden sürükleyip, karanlıkların içine havai fişekler yaşatan, dalgaları koynuna alıp gökyüzünü serinleten, lavları damarlarının içinde ikamet ettirten, hiçbir yapılanı şaşılası göstermeyen, bir insanın düşüncesine sarılıp dipsiz uçurumları dümdüz eden bir duygular imparatorluğu. Sana, kimsenin bilemeyeceği kadar, hatta bazen kendimin bile bilemeyeceği kadar aşığım. Nasıl oluyor diye sorma ve bazı nasıllar bile bilemez nasıl olduklarını. Aşk, iki nokta üst üste, virgül, nokta gibi onu yavaşlatıcı eylemleri sevmez ama ben seni severim.

Alacakaranlık gündüzlerin sis kokulu tenlerinde dakikanın anlamı diğer dakikanın doğumuna yetiştirme telaşlarında soluk alan bedenler, yürekler ve aşklar yorgun düşüyorlar. Biz de aşkız, bedeniz, yüreğiz. Yorgun olduğumuzu unutup tüm kırgınlıkları en değerli varlıkta toplama çalışmalarında bulunmaktayız. Niçin en değerli en üzülen oluyor? Bunun bir açıklamasını bulmalıyım,yız. Hiçbir deprem yüreğimi kıramaz, hiçbir lav bedenimi ısıtamaz, hiçbir kıyamet bir ceza olamaz. Ama, küçücük bir sözün kırar, ısıtır, cezalandırır. Yazın kavurucu sıcağında peşimde orman, üstümde gölgesi, altımda buz gibi nehirin sepserin sesi dolaşırım senin yanındayken. Iki bilinenli ama çok bilinmeyenli bir denklem aşk.

Seni sana anlatmak, senden bağımsız olarak ve içimde büyüttüğüm aşk çocuğunun tekmelerini sana hissettirebilmek. Bazen sana dalıp gidiyorum ve o anda yaşamak için seni seyretmek yeterli oluyor. Ne soluk almak aklıma geliyor ne de gözümü senden ayırmak. Geceleri göğsümde varlığın olmadığında huzursuz oluyorum. Hele yanımda bana dokunmadan uyuduğunda uyuyamıyorum. Güzelim poponu görmekte müthiş bir şey ama yetmiyor işte. Uyurken bir güzel konuşuyorsun. Yorgunluğun, kırgınlığın uykuda bile peşini bırakmıyor. Bir şeyler yıktırıyorsun, kızıyorsun, cevap veriyorsun. Gün içinde seni yordukları yetmiyormuş gibi gecede peşindeler. Tutup içinden çekmek istiyorum onları bird aha görmemesine. Ne yazık ki herşeyin bedeli kendisinden ağır ve taşıdıkça pazuların gelişiyor, daha da çok taşıyabileceğin düşünülüyor.

Ne kadar güçlüyüz sevgilim?
Sevgimizi, bedenimize taşıtabilecek yolları biliyor muyuz?

Patlayamadan sönmek üzere olan volkanlar gibiyiz. Patlayamamanın stresi lavlarımızı kurutuyor. Içimize akıyor lavlarımız ve için için yanıyoruz. Sevdiğinide içinde yaşattığın için onu da yakıyorsun gibi geliyor. Her ne olursa olsun, ister acı, ister ters açı, sevmekle başlayan insan olma hissi, onunla koyun koyuna gelişiyor. Bir satır yazmak için bile seni istiyor gönlüm. Ne seni severken düşünüyorum ne de kırarken. Sen, karşımdaki bensin sanki, belki de onun için seni o kadar içten seviyor ve o kadar kolay kırıyorum. Tamam, sevmeni anladıkta kırmak ne oluyor diyorsun. Kansız devrim olmaz diyorlar aynen acısız aşk olmadığı gibi. Zaman içinde acıları belirli açılara taşıyabiliyorsun. Aşk acısından çıkan mutluluğuda doyum olmuyor, tıpkı yağmur sonrası toprak kokusu gibi. Sırılsıklam olsan bile o kokuyu duyduğunda kendini kupkuru hissedersin ve gerçekten de koku evine çekildiğinde kurumuşsundur…

1999

Nar çiçeği doğumlarında

Nar çiçeği doğumlarında

Duyulan tarifsiz ses tınılarında

                    Kırçiçekleri öğleni

                    Akşam ile kucaklaşırken

Kokuları dokundu sevgililere

Yaşamı sundular birbirlerine

02.01.1999