koto serdar bulgu-şiir

23 Şubat 2011 Çarşamba

Bir hayat ekeceksin

ksb

Bir hayat ekeceksin

Göz yaşlarınla sulayacak

Kahkahalarınla ısıtacatsın

Pamuk fasulye gibi

Büyüyecek

Insanları filizlenecek

Bıkınca

Yakacaksın tarlayı

Seyrine dalacaksın kara tütenlerin

Kendim ektim kendim yaktım

Yanmalı hayat

Bir dost karalayacaksın

Paylaşımlarla büyüyecek

Anlayışlarla güzelleşecek

Sevgiyle gelişecek

Oldum diyecek

Karanlığa kavuşacak

Kendim karaladım kendim sildim

Silmeli hayat

Bir gün doğuracaksın

Yağmur kokusunun ardından

Günebakanların gününe inat

Sahte saatlerin ardından

Kızgın aya ulaştığında

Kapatacaksın

Kendim doğurdum kendim batırdım

Batmalı hayat

Bir sevgi büyüteceksin

Hayallerin kahkahalarından

Özenle dokunacaksın

Sevdayla sulayacaksın

Yürekle saracaksın

Büyüyecek

Bu hayat az bana diyecek

Kendim büyüttüm kendim taşırdım

Taşmalı hayat

Nefes

Almalı

Soluklanmalı

Yağmuru

Islatmalı

Güneşi

Yakmalı

Hayat

Kendin

Fazla

Kalmamalı

Sıradan

Olmalı

Hayatın

Sokaklarında

Fazla

Düşünmemeli

Fazla

Anlamamalı

Fazla

Hissetmemeli

Fazla

Sevmemeli

Hayatta

Fazla

Olmamalı

Olmalı

Olarak

Kalmalı

Yok

Olmalı

Hayatta

Olmalı

23.02.2011

İçim sağanak

ksb

Içim sağanak

Dışım ahmak ıslatan

Göz yaşlarım kuru ayaz

Gözlerim gökkuşağı

Kapaklarım çelikten

Kapalı

Bilinmeyenin harflerini karıştırmalı

Gidilmeyen yolları kısaltmalı

Sevgi sarmaşıklarında boğulmalı

Erik ağacının altına uzanmalı

Islığın ıssızlığında kaybolmalı

Yalnızca ben

Yüremeliyim çıkmaz sokakların

Gizli geçitlerinde

Yalnızca ben

Konuşmalıyım

Duyulmamış harflerin cümlelerinde

Yalnızca ben

Soluk almalıyım

Gidilmemiş toprakların nadasında

Yalnızca ben

Düşlemeliyem

Yaşanmış acıların filizlerinde

Yalnızca ben

Uçmalıyım

Kanatsız ülkelerin semalarında

Yalnızca ben

Bilmeliyim

Her dokunuşun yok oluşlarında

Yalnızca ben

Gitmeleyim

Yürek damlası izlerinde

Tenim sağanak

Çarşaflarım kupkuru

Yüreğim sağanak

Kavuşmalarım kupkuru

Kucağım sağanak

Sarılmalarım kupkuru

Hayallerim sağanak

Gerçeklerim kupkuru

Yalnızca

Ben

Ağlamalıyım

Değer

Bilmeyenlerin

Ütopyalarında

Yalnızca

Ben

Hissetmeliyim

Zımpara

Yüreklerin

Tizliğinde

Yalnızca

Ben

Anlamalıyım

Kendimi

Bilmezlerin

Mükemmelliğinde

Yalnızca

Ben

Yaşamalıyım

Kendimi

Kimseye

Kalmayacak

Kadar

Bitirmelerimde

Hayatın

Sofrasına

Boş

Bir

Mavi

Tabak

Kadar

Kalmalıyım

Yalnızca

Ben

Yalnızca

Ben

Gerisi

Teferruat

23.02.2011

22 Şubat 2011 Salı

Güneşin bitiminde

Ayın merhabasında

Herhangi bir bankda

Deniz karşımda

Insanlar yürek uykusunda

Hep seviyorlar

Hep değer veriyorlar

Sırlarını içine atıyorlar

Dertlerini kucağına koyuyorlar

Yalnızlıklarını sana bırakıp gidiyorlar

Geleceklerini sana emanet ediyorlar

Bir gün

Sen dertlensen

Uzağına düşüyorlar

Hep seviyorlar

Bir numara yapıyorlar

En iyi dostum

En iyi sevgilim

En iyi yoldaşım

Sözleri kulağında kalıyor

Yüreğine anlayışına ulaşamıyor

Bir gün

Karşılarına çıktığında

Her hangi birşey istediğinde

Kulaklarına bile merhaba diyemiyor

Düşünüyorsun

En değerli sensin

En sevilen sensin

Peki hayatlarının neresindesin

Ihtiyaç halinde

Yüreği kırılacak imdat kolu olmaktan

Bir nefes öteye gidememiş

En değerlisin

Sıradan bir vajina çağırsa

Koşa koşa gidenlere

Sesin ulaşmaz

Dertlerin kavuşmaz

Ihtiyaçların ortasında

Iyisindir

Değerlisindir

Ihtiyaç

Yokluğunda

Yoksundur

Yoksun

Hayat

Mükemmel

Insan

Hayatlarının

Ortasında

Sıradan

Bile

Olamayan

Zavallı

Bir

Suçlusun

Hayat

Kalabalığın

Ortasında

Yalnızlığını

Göremeyecek

Kadar

Ahmaksın

Hayat

Bir

Büyük

Rakı

Neyine

Yetmiyor

Hayat

22.02.2011

20 Şubat 2011 Pazar

Bir yastıkta yaşananların

Aynı kanda buluşanların

Yanyana sırada okuyanların

Ağacın dalına birlikte dokunanların

Leblebi tozunu paylaşanların

Aynı masalla uyuyanların

Saklambaçta kurt olup kurtarılanların

Fluluğunda hayat

Biriktirdikçe ağırlaşan

Ağırlaştıkça kuvvetlenen

Kuvvetlendikçe anlamlaşan

Dokundukça nasırlaşan

Hatırasında kaybolan

Unutulan hayat

Mükemmellerin ortasında

Yalnızlaşan hayat

Gitmenin götürmediği

Kalmanın bırakmadığı

Birikenlerin kabının delindiği

Umursamaz hayat

Dün bugün gelecek

Öykülerinde

Büyüklerin küçüklerin

Masallarında

Kendi tarafına düşen gerçeklerin

Bunca anlamsızlığa ulaşan

Iç kanamalarında

Gittiği yere kadar hayat

Suskunluğun ağırlağında

Konuşmanın kahkahasında

Tek suçlunun kolaylığında

Başkasını görme yeteneğinin

Kendine ulaşamamasında

Tek haneli bilançoda

Araf ta kalmalı hayat

Kaybedince

Değerlenenin

Değersizliğinde

Hep

Koşmanın

Hep

Dinlemenin

Hep

Anlamanın

Yetersizliğinde

Kendini

Unutmananın

Hatırlatılmasında

Hayat

Ben

Kendim

Kadar

Insanlar

Kendilerine

Kalsın

Kadar

Hayat

Gidene

Kadar

Gitmeli

Git

Gittim

Hayat

20.02.2011

19 Şubat 2011 Cumartesi

Yüzsüz kadını

ksb

Yüzsüz kadını

Bekliyorum

Kimsenin görmediği

Kimsenin hayalini kurmadığı

Ben gördüğümde

Yüzü yavaş yavaş belirecek

Hayatının aynasını gördüğünü

Hissedecek

Benim gözlerimde doğacak

Tenimde büyüyecek

Ilk duyduğu kelimeler

Yüreğimden dökülecek

Ilk adımlarını

Benim sokağıma armağan edecek

Kelimelerimden destanlar yaratacak

Tenime hayatın atlasını işleyecek

Yüreğime ilk nefesini sunacak

Ilk kahkahası

Ilk gözyaşı

Benden doğacak

Eli ellerimde çoğalacak

Duyguları duygularımda anlamlanacak

Düşünmeyi anlamayı paylaşmayı

Benden öğrenecek

Üzerine imkansızları ekleyecek

Ilk çarşafının üzerine

Benimle uzanacak

Ilk güneşi üzerine

Kollarımda doğuracak

Ilk dolunayını

Omuzumda hilaline kavuşturacak

Birlikte büyüyeceğiz

Birlikte olgunlaşacağız

En güzel aşk sözcüklerini

Hayatımıza ekleyeceğiz

Ayrılacağız

Yüzsüz

Erkeğini

Arayacak

Bulacak

Paylaşacak

Ayrılacak

Her

Ayrılığında

Her

Ayrılığımda

Birbirimizin

Yüreğini

Hissedeceğiz

Yaşamaya

Devam

Edeceğiz

Kendinde

Yaratsan

Kendide

Gelse

Her

Ilişkinin

Bir

Ömrü

Var

Yanındayken

Sonuna

Kadar

Yaşa

Gittiğinde

Bitmezsin

Yeni

Yılı

Kutladığın

Gibi

Yeni

Insanını

Kutla

Hayat

Bitecek

19.02.2011

Yazı tura gibiyiz

Birbirimize ters

Ama

Sırt sırta

Bir bütünüz

Ters taraflara bakarız

Ama

Içiçeyiz

Yazı olmasa tura olmaz

Tura olmasa yazı olmaz

Birbirini bütünleyen

Iki farklıyız

Ancak

Birlikte değer ederiz

Bunca çaba

Bunca aşk

Bunca sevgi

Farkı ortadan kaldırıp

Aynı olmak adına mı

Farklı olsak ne olur

Yazıyı turaya benzetmeye

Çalışmak

Gerçeğine aykırı değil mi

Insan sevdiğini

Gerçeğinden uzaklaştırır mı

Iki tarafı yazı olanın

Heyecanı kalır mı

Darpanede basılan

Iki tarafı tura olan

Imha edilmez mi

Farklıyız

Birbirimize

Yapıştırılmışız

Birimiz

Yere

Düşse

Diğerimiz

Onu

Sırtında

Taşır

Turayı

Tura

Olarak

Görmek

Yazıyı

Yazı

Olarak

Kabullenmek

Imkansız

Mı

Farklıyız

Ama

Içiçe

Değerliyiz

Bırakın

Dik

Gelme

Uğraşlarını

Olduğu

Kadar

Yaşayın

Bittiğinde

Gelmesini

Bildiğiniz

Gibi

Gitmesini

Bilin

Yaşayın

Tedavülden

Kalkmadan

Değerinizin

Hakkını

Verin

Sıfırınız

Atılmadan

Keyfini

Çıkarın

Anlamaya

Çalışmayın

Tura

Ben

Yazı

Kadar

Farklılığı

Ortadan

Kaldırmak

Yaşayamamak

Yaşayın

19.02.2011

17 Şubat 2011 Perşembe

Hiç sokağının

Boşluk apartmanında

Balkondaki çiçekleri solmuş

Pancurları kapalı

Dairede

Temizlik var

Kabından taşan birikenlerin

Evin her tarafına yayılmış vurgunların

Yürekten çıkıp karşı yürekte kaybolmuşların

Yatak odasına parça parça düşmüş tenin

Bir anlamını olmayan anlayışların

Bir köşede çürüyen paylaşımların

Ihtiyaç halinde kırılan yüreğin

Camlara yapışan nefes lekelerinin

Halıda kalmayan ayak izlerinin

Küçük tuvalette unutulan sözçüklerin

Portmantoya asılı kalmış tenlerin

Kanapeyi yakmış bakış izlerinin

Gözü yaşlı girip kahkaha ile çıkanların

Kaybolmuşluğu ile konuk olup bulunanların

Bir kucak özlemi ile gelip izmaritini bırakanların

Sevgimi alıp giderken yere düşen damlaların

Lekeli

Hayatın

Temizliği

Var

Hiç

Sokağının

Boşluk

Apartmanında

Balkondaki

Çiçekleri

Solmuş

Dairede

Hayat

Temizliği

Var

Lütfen

Rahatsız

Etmeyin

17.02.2011