Göç zamanı değildi

Göç zamanı değildi
Bir vapurun terasından
Diğerlerini gözleme zamanıydı
Başka şehir zamanıydı
Bugünleri geride bırakan
Içki yudumundaki gevşeyiş
Özgürlükteki doyumsuz tattı
Gitme zamanıydı

1990

Mutluluk zamanı değldi

Mutluluk zamanı değildi
Gözyaşı ile büyüyen
Ağaçlar zamanıydı
Hiçbir zaman gelmeyecek
Zamanlar bekleniyordu

1990

Gözlerinin

Gözlerinin
En güzel kareyi gördüğü
Ellerinin
En sıcak elleri sıktığı
Kalbinin
En huzurlu ritimle attığı
Ruhunun
En dingin ortamı bulduğu
Aşkının
En güzel karşılığı yakaladığı
Kendinin
En kendin gibi olduğu
Günlerinin
Yeniden doğduğu
Bir yaşam umuduyla

1990

Sevginin

Sevginin
Sevgisiz kaldığı günlerdi
Gökyüzünün bulutsuz
Sözlerin anlamsız
Gözlerin ifadesiz
Kalplerin duyarsız
Sıradan bile olmayan günlerdi
Eski aşkın burnunda yandığı
Öğrencilik günlerinin çağırdığı
Yetkisizliğin
En büyük yetki olduğu
Bir de gençken
Sözlerinin duyulduğu
Yarın değil
Bugünde değil
Dünün en yakın olduğu
Günlerdi
Ama
Yarın da dün olacaktı
Düşündü
Düşünmemeye karar Verdi
Sevgiyse sevgi
Sözlerle söz
Gözlerse göz
Kalplerse kalp
Olacaktı içimde
Önce sevgiyi öğrendi
Sonra paylaşmayı

1990

Masmavi bir gökyüzü değildi

Masmavi bir gökyüzü değildi
Bulutları ödünç alınmış
Sevmeyi özlemişti
Bütünlük duyabileciği
Dündeydi hep sevmeler
Aniden
Geriye dönüş yaptı
Tabi ki
Geriye ve yerinde
Öylesine sevgiler vardı
Dünyanın mönüsünde
Elinde bir demet kirçiçeği
Yoktu verecek kimsesi
Çiçeklerle birlikte soldu
Buldu kendini
Bir kitabın arasında
Okumaya çalıştı satırları
Insandan ve sevgiden
Söz ediyordu
Tam kurutulma arası
Diye düşledi
Sahafın raflarında dururken
Her içeri giren
Mutlu bir çifti gördüğünde
Rafında kıpır kıpır olurdu
Beni alın diye
Haykırıyordu
Ama tabi ki nafile
Insanlık ve sevgi ilgisizdi
Hele içinde kuru yapraklarla
Kitapla beraber
Kupkuru oldular
Taa ki

1990

Bazen

Bazen
Mavi bir deniz düşlüyorum
Düşlerimin arasından
Soğuk sulara dalıyorum
Aniden
Uykudan uyanıp
Kendimi buluyorum
Her şeye rağmen
Yaşamayı seviyorum
Bazı günler
Kara bulutlarla uğraşıyorum
Okyanus dalgalarından
Kurtulmaya çalışıyorum
Bir de bakıyorum ki
Hiçbir şeyden
Etkilenmiyorum
Her şeye rağmen
Yaşamayı seviyorum
Ölümün dondurucu soğuğunu
Vücudumla tanıştırıyorum
Hayata bakıyorum
İşte o zaman
Yaşam gerçeğine varıyorum
İçimde
Nefes almak için
Tazelikler hissediyorum
Her şeye rağmen
Yaşamayı seviyorum
Sizlere buradan
Sevgilerimi sunuyorum
Hepiniz
Tüm karalara rağmen
Yaşamı sevin istiyorum
Ben de zaten
Seni seviyorum
Her şeye rağmen
Yaşamayı da seviyorum
Diye yazmışım
Bindokuzyüzseksendokuzda
Sen gitmişsin
Gelenler gitmiş
Sevdiklerim ölmüş
Sana
Aşık olduğumu hissederken
Senden sonra da
Aşık olduğumu hissederken
En sonunda
Ilk ve bir tane
Aşkımla tanışmışım
Ondan da ayrılmışım
Kendime kalmışım
Insanlardan
Dokunuşlardan
Tenlerden
Paylaşmaktan
Sevgililerden
Çok uzaklara düşüp
Yaşama
Kızgın satırlar ekleyerek
Nefes alır hale
Gelmişim
Getirmişler
Geldim
Dün ile yarın
Bugün ile oynarken
Elime kalan
Kendimle
Idare eder
Duruma gelmişim
Hadi bakalım
Burdan yak

1989-2009

Saniyeler dakikalar aylar

Saniyeler dakikalar saatler
Günler otuz günler aylar
Hatta dokuz ay geçti
Ama beraberlik bağları
Sımsıkı kenetlendi
Bazı gün kavga ile tanıştı
Mutlulukla kardeşti
Sevgiydi onları tanımlayan
Mutluluk sevgi aşk
Öyle bir beraberlik ki
Şiirlerde anlatılamayan
Duygularda hissedilemeyen
Yaşamadıkça anlaşılamayan
Sevmek kendinde hissetmek
Her şeyiyle bir olmak
Hayal edemediğin
Beraberlik düşünmediğin
Anda karşılaştığın
Sımsıkı sarıldığın
Sevdiğin özlediğin
Koştuğun uçtuğun
Bir beraberlik ve mektup

1989