Dün yürürken...

Dün yürürken tekmelediğim taşçık bugün, tekmelemeden önce durduğu yerde beni bekliyor. Tekmeledikten sonra durduğu yerin izi belli oluyor ve heyecanla tekrar taşın kucağına konmasını istiyor. Ayakkabılarımın ucu etrafına göz gezdirdikten sonra küçük bir hamle yaptı ve dün bastığı yerde olduğunu anladı.
Nasıl bir sokak bu !
Sokağın bedeninde yaşanan günlerin gecesinde yaşananlar sıfırlanıp, taze gün ışıklarıyla birlikte tekrar yaşanıyor. Tekmelediğimiz taşçık eski yerinde, yuvarlanıp gittiği yol ve yorulup durduğu yerin izi gözle görülür şekilde gülen yüzüyle bize bakıyor. Bir kere daha vurmak istiyor ayakkabım ve aynı yolu izleyerek yorulduğu yerde dinlensin istiyor. Vuruyor, gidiyor, dinleniyor. Bu sokakta her gün aynı olaylar yaşanıyor. Zamanın durduğu, her yeni günün bir önceki günün tekrarı olduğu sokaktan taşınıyorum…


1992

Farklı bir insan şehrinde

Farklı bir insan şehrinde

Ara sokaklardan birinde

Eski Türk evi ve ben

                    Umursamazlık tabi umurlarımızda

                    Yalnızlık yanımızda

                    Zamanı ilerletiyoruz

Dönüş ne zaman diyerek

Kalan saatleri geçiriyoruz

                    Kalemin bitmesini fırsat bilerek

                    Şiirimizi bitiriyoruz

Bitt...

08.01.1992

Bir adam ve sevdiği insan

Bir adam ve sevdiği insan
Ayrılık olsa bile diyen insan
Günlerin içinde bir tanesinde
Konuşuyor ama anlamı yok
Sözlerinin bir anlamı yok
Fikirlerinin bir anlamı yok
Ve insan diyor ki
Görüşmenin bir anlamı yok
Ama yine de
Dikkatli ol demekten
Bütün güzelliklerin ve doğruların
Senin olsun demekten
Mutlu ol demekten kendini alamıyor
Ve artık diyor ki hoşça kal
Ama bu hoşçakalda merhaba yok

1991

Mutluluk üstüne iki satır

Mutluluk üstüne iki satır
Satır arası olmadan
Sayfanın boş yeri bitmeden
Tükenmeyen bir kalemle
Silinmeyen bir mürekkeple
Yazacağım adını
Mutluluk üstüne

25.12.1991

Çatı katında bir daire

Çatı katında bir daire
Şöminede çıtır çıtır yanan odunlar
Derinden duyguları kıpırdatan müzik
İçki kadehi elimizin altında
Hafif meşrep duygulara kapılıyoruz
Erkek şair için sevgili bir kadın
Kadın şair için sevgili bir erkek
Ya da hemcinsler olabilir
Şömineden çıtır sevgiden mutluluk
Hayatımızın bir günü daha akıyor
Tabi ki mutlu ve neşeli sular
Bu günde güzel bu günde sevgi
Gelecek günler olsun geleceklerin
Bugün bugünde bizim
Ve mutluluklar bize doğru

19.12.1991

Renkli bir dünya üzerinde

Renkli bir dünya üzerinde
Gerçek renklerle boyanmış
Ressam bir kız
Elinde mutluluk fırçası
Dünyanın karşısında duruyor
Ve boyuyor mutluluk fırçasıyla
Kimi vuruşta mavi
Kiminde insan kiminde mutluluk
Sanki hayatı renklendiriyor
Güzel ve mutlu ressam
Şair her yazdığı mısrayla
Mutluluğun rengini yolluyor
Ressam kıza

16.12.1991

Her geçen gün yeni bir duyguyu

Her geçen gün yeni bir duyguyu
Tanıyoruz ve alışıyoruz
Ama bir tanesi var ki
Adına sevgi dedikleri
Onu unutamıyoruz
Kaybetsek de onu arıyoruz
Sevgimi kaybedeli çok oldu
Alıştım sandım çoğu zaman
Deli gibi aradım kimi zaman
Eski sevgimin peşine düştüm
Eski sevgi mi yoksa sevgi mi
Sorusunu sordum kendime
Ve yeni bir sevgi yaşamadan
Çözüm bulamayacağımı anladım
Ve sevgi arıyorum
Hükümsüz

12.12.1991