Bir adam ve sevdiği insan

Bir adam ve sevdiği insan
Ayrılık olsa bile diyen insan
Günlerin içinde bir tanesinde
Konuşuyor ama anlamı yok
Sözlerinin bir anlamı yok
Fikirlerinin bir anlamı yok
Ve insan diyor ki
Görüşmenin bir anlamı yok
Ama yine de
Dikkatli ol demekten
Bütün güzelliklerin ve doğruların
Senin olsun demekten
Mutlu ol demekten kendini alamıyor
Ve artık diyor ki hoşça kal
Ama bu hoşçakalda merhaba yok

1991

Elindeydi fırçası ve boyası

Elindeydi fırçası ve boyası
Bütün karaları karalayacaktı
İstiyordu ve başaracaktı
Boyası mavi fırçası özgür
Her darbede biraz daha mavi
Ucu bucağı olmayan mavi
Sarmıştı tüm benliğimizi
Ve eli fırçalı adamlar geldi
Bizden daha inançlıydılar
Ulaştılar isteklerine
Siyah ve tonları hakimdi yine
Bu kısır döngü bile dönmüyordu
Hakimiyet tamdı
Zaferse onlarındı
Sadece odamız mavi kaldı

1991

Tanışmaktan arkadaşlığa

Tanışmaktan arkadaşlığa
Arkadaşlıktan dostluğa
Dostluktan sevgililiğe
Geçen yolları yaşadıktan sonra
Başladık geri dönmeye
Sevgililikten dostluğa
Dostluktan tabi dostluğa
Zamanımız böyle geçecek
Görüşebildiğimiz zamanlar
Dostluk zamanla sınırlı değil
Öyle bir sınır içinde olmayan
Sevgiyle bezenmiş olan
Benliğimizle ve dostluğumuzla
Sonsuza

1991