Bazen bedenimiz ruhumuza dar gelir

Bazen bedenimiz ruhumuza dar gelir

Ona biraz tadilat gerekir

Panama terzisi meşhurdur

Ama Pamuk Helva dır

Ruhu bedene bütünleyen

                    Hissedilenler sımsıcak

                    Satırlar koşarak

                    Dolaşıyor aramızda

                    Gerisine kocaman bir banane

Gülerek açıyor kırçiçekleri

Delirtiyor mis kokuları

Tazeliyor bedenleri

Öpüşüyor yürekler

                    Bırakalım avaz avaz bağırsınlar

                    Duyanlar

                    Duymayanlara anlatsınlar

Haydarpaşa garının saati durmuş

O da anlamış hayatı

Bırakalım zamanı

Yelkovanı akrepi

Hatta kum saatini

                    Kendimize bakalım

                    Anımızı yaşayalım

08.12.2001

Niyetim yok

Niyetim yok

Bize bir tarif bulmaya

Dost sevgilim

Diye seslenmedim aslında

                    Birkaç tutam kendimden

                    Bildiklerimden

                    Paylaştıklarımdan

                    Döküldü sana doğru

Bize bana sana

Yok aslında

Kendimiz olduktan sonra

Kucağına doğru yol alan

Satırların bütün anlamı

Bildiğimiz gibi

                    Bazen yazarım ama

                    Ucu biraz açık kalır

                    Sen tamamladığında

                    Belki benden uzaklaşır

Tek hissedilen

Guzelliğin aramızda yaşaması

Gerisi kaf dağı

Belki uc uc böceği

                    Sadece yaşadığımdan dolayı

                    Anımın kahkahalarla kucaklaşması

                    Kendim olmanın anlamını kanıtlaması

                    Hepsi o

                    Belki kimse o

Öylesine diyemeden

Sımsıcak duygular transferi

                    Gerisi baksın başının çaresine

                    Ne Yeniçeri ayaklanması

                    Ne de büyük patlama

                    Lütfen beni yanlış anlama

Olur mu Pamuk Helva

08.12.2001

Kadınların tutkallı tenlerinde

Kadınların tutkallı tenlerinde

İçiçe geçerek soluklanırken

                    Kendi tenimi aradım

                    İşte bu dedim

                    Hayır hayır bu dedim

                    Tenimin uğruna ruhumu verdim

Tenimden vazgeçtim

Deli rüzgarlı havalarda

Mum ile ruhumu aradım

                    Ruhumdan vazgeçtim

                    Derin bir nefes peşine düştüm

                    Boğazım düğümlendi

                    Boş verdim

                    Derin nefesimi

Bütünümü istedim

Kucakladım kendimi

Çok sevdim beni

Tek başına insan olamayı öğrendim

                    Yalnızım

07.12.2001

Sayfaları eksik

Sayfaları eksik

Cildi parlak sözlük gibiyim

Aradığım bütün kelimeler

                    Eksik sayfalarda

06.12.2001

Bir sigara dumanın izlerken karşımda buldum seni...

Bir sigara dumanını izlerken karşımda buldum seni…

Bilinmezliğinle merhabalaştım, sahil kenarında dalga sesleri okşayışları arasında konuştuk, aniden gecenin koynunda buluştuk ve sabah kendim gibi uyandım…
Yumuşacık, anlamlı, sımsıcak, heyecanlı, pişmanlık duygusu yokluğunda, aranılan keyif duygusunda ve ben olarak günaydınlaştık…
Şarkı sözlerinin arasından seni izledim, kollarımın arasında seni buldum, tenimin karnaval çoşkusunu hissettim, seksi sesinle kendimden geçtim…
Yarım ölçek kıvamında nescafe kokusu yayıldı paylaşılan odaya, beğenmediğin göğüslerini benden saklamaz oldun, şehiri arkamda bırakıp üç günlük dünyayı bir odaya misafir ettim, ne yaşadımsa gerçekten yaşadım, ne hissettimse gerçekten hissettim…
Ne kadar güzel birşey oyun oynama gereği aklına bile gelmeden yaşadığın mutluluğu doyasıya paylaşmak…
Sevgili Pamuk Helvacığım, sadece ile anlatılamayacak kadar çok şey paylaştık, uzun yıllar ve acılar gerekmiyor her güzellik için ve bu kelebek mutluluğunu seninle yaşadığım için çok sevinçliyim.
Telefonunu alırsam rahatsız ederim dedin, rahatsızlık ne kelime keyfiniz olur. İllaki bir isim gerekmez doğan bir çocuk için, o ismi olmadanda kendi yolunu bulur, dilediği gibi yaşar, ister sahil kasabasında ister karmaşanın ortasında ve kucaklaşır paylaştıklarıyla…
Mutlu anımızda, belki hiç kimseyi görmek bile istemediğimizde, aniden, önceden planlayarak ya da hayat nehirinde sırt üstü yol alan iki yaprağın söğüt gölgesinde dinlenme anında buluşuruz.

İsimsiz kahraman olmak daha anlamlı…

2001

Doğduğun gün bile

Doğduğun gün bile

Yanında değildim

Sana bir tek

Harf bile öğretmedim

Okulda aynı sırada

Bile oturmadım

                    Saklambaçta kurt olup

                    Seni kurtarmadım

                    Yıllar sonra karşına çıktım

                    Sana aşık oldum

Oysa birlikte doğmalıydık

İlk kelimemizi

Birlikte söylemeliydik

Sevginin anlamını

Birlikte öğrenmeliydik

İlk aşkımızı

Birbirimizin yüreğinde bulmalıydık

                    Canım sevgilim

                    Seni duyar gibiyim

                    Beni bırakıp

                    Gittin diyorsun

Ama yüreğim

Her zaman senin

                    Hayatımın

                    Armağanı sevgilim

02.11.2001

Gözyaşlarımla konuştum

 

Gözyaşlarımla konuştum

Seni sordular

Delicesine gülmek istedim

Tebessümler bile kızdılar

                    Başka tenlerde kendimi aradım

                    Çıkış yok dediler

Ben artık senim

Kendim değilim

                    Evden dışarı çıkmadım

                    Çalan zilleri duymadım

                    Panjurları hiç açmadım

                    Yalnızlığımla sarmaş dolaş oldum

Ben artık senim

Kendim değilim

02.11.2001