Bir
koşuşturma
Telefonla
gelen davet
Parasızlığın
o an hissettirdiği çaresizlik
Her
dakika kendini kaybettiren zaman
Bir
tarafta valiz ve iş dokumanları
Zaman
16.30 anında
18
nolu koltukta gülen bir yüz
Karumun önünde tesadüf davetler
Yolun karşısında görmediğim
Ama geldi işte dediğim
Çekingen bir Pamuk Helva öpücüğü
Sanki gelmezmişim gibi çağıran
Kırmızı
ışıkda sağdaki kadına bakış
Yanında
kadın olan erkeğin
Bakışından
aldığı intikam duygusu
Sol
tarafımda bilmeyen güzel insan
Penceremin önündeki çiçeklerin
Hasret kaldıkları gözyaşlarımı
Bana geri veren kadın
Yine
gizlilikle girilen sıcak ev
Vücudunu
nereye koyacağını bilememeler
İçeride
birinin gizlenme ihtimali
Yorgunluklar
ve gidip gelmeler
Suskun yüreklerin yatağa tırmanışı
Sanki hayal olarak kalması isteği
Gerçek olursa acıtacağı düşüncesi
Çiçeği
toprağından kopararak
Elinde
güzelliğinin kuruması gibi
Görmeden
dokunmanın verdiği hazzın
Yanındayken
azalacağı korkusu gibi
Ben karşımdakini izlemeyi severim
Onun hislerini ortaya koymasını
Ya da benim yakaladığım hislerini
Yaşama eklemek isterim
Ama
ahtapot gibiydin o gece
Bir
kolundan yakalasam
Diğer
kolların bana el sallıyordu
Ben de seni sana bıraktım
Yorgun isen uyuyabilirdin
Suskun isen dalabilirdin
Beklemeyi bilmem ama bekledim
Dünyanın
en hızlı büyüyen ağacı gibi
Filizlendin
ve anında odaya sığmaz oldun
Herkesin
tek tek bildiklerinin
Toplamını
önüme koydun
Sanki kendi kendine konuşuyormuş gibi
Karşında bir erkek ve insan yokmuş gibi
Ağacındaki bütün meyvelerini önüme serdin
Arasıra
yalnız olmadığını farkettin
Bu
kadar kendim olmamalıyım dedin
Ama sadece bir an kadar sürdü
Üçüncü
adam kelimesine takıldın
Beni
rahatsız etmediğini farkettin
Belki rahatsız
etse daha iyi olur dedin
Sonra
ondanda vazgeçtin
Birinci adam olmayı sevmem
Cünkü o sadece bir kişiye aittir
Ben paylaşmayı severim
İkinci adam olmayanları sunar
Bütün
hayatın deliklerini sevecenlikle doldurur
Ve olmayanı yaratmak hoşuma gider
Bu
tazelikler sayesinde
Hayatın
karşısında durabiliyorum
Ait
olduğumda kuruyorum gelişemiyorum
Sen de benim için yepyeni bir tazelik oldun
Sürekli tazeliklerimizi paylaşabileceğimiz
Onunla birlikte ikinci insan oldun
Düşündüğün
anda yanında olacak
Bir
insanın varlığıni bilmek
Hayatı
kolaylaştırmak demek
Üstelik
benim düşündüğüm anda
illaki
benim yanımda olmaya gerek yok
Ben düşünülen anda
İnsanların yanında olmayı seviyorum
Kendi
hayatsal sorunlarımı
İnsanların
yaralarına merhem olarak çözüyorum
Her yaptığım iyilik bana geri dönüyor
Paylaşarak gelişiyorum kendim oluyorum
Bir
insana aşıksın
Bir
insanın korkuları olmasa gelecek düşünebiliyorsun
Herhangi
bir insanla karşılastığında
Hoşlandığın
zaman birlikte olacağını biliyorsun
Beni
zaten anlatmaya gerek yok
Niye illaki bir insana ait olmak istiyorsun
Daha doğrusu öyle olsa iyi olmaz mı diyorsun
Sevgili Can için mi
O
benim için bile düşünce kaynağı
Onun
nasıl mutlu olacağını ben bile düşünüyorum
Ama seninde
mutlu olman gerektiğini
Sadece
Can için yaşamaman gerektiğini
Seninde
bu hayatta yaşadığını biliyorum
Senin mutsuz olduğunda
Can ında mutsuz olacağını
Yani iki bilinmeyenli bir denklem bu
Ne sadece Can ne de sadece sen
Ortak bir çözüm üretmek gerekiyor
Ama en
hastalıklı düşünce
Ben
bunları yapmasam
Ayrılık
ortamını yaratmasam
Bunları
yaşamak zorunda kalmayacaktı
Böyle bir şeyi bir an için bile olsa
Düşünmeyeceksin düşünmeyeceksin
Can
nasıl değerli bir insansa
Sen de
en az onun kadar değerlisin
Can
dan önce kendini düşünmelisin
Nasıl
mutlu olabilirim diyeceksin
Ben
nasıl mutlu olur
Ne yazık ki ya da ne güzel ki
Tek başına değilsin
O
nedenle seçenekli mutluluk ortamları bulacaksın
Bir
tanesini bulamıyoruz
Bir de
seçenekli bul diyorsun deme
Bunu
yapabileceğini biliyorum
Ama ne
zaman yapacağını sen biliyorsun
İster kısa zamanda ister uzun
Bunu sen biliyorsun
Ama en doğru olanı bulmalısın
Benim
içimden bile geçiyor
O
dünya güzeli çocuğa mutluluğunu ver
Dünya
güzeli annesine mutluluğunu ver
Hayata
ekleyeni her zaman bu ortamın içinde tut
Sen Can in en iyi dostu
Sevdiği en iyi babası olsun
Ama
ait olamayacağımı biliyorum
O
nedenle seninde aklına
Aslında
yapamayacağın
Ama
yapmak isteğini düşündüşün paylaşımlar gelir
Bunların içinde en sen olanını yakalamalısın
Her çözümde kendini düşünmek zorundasın
Bu
mısın takılı cümleleri sevmiyorum
Her
akıl gösteren cümle mısın ile biter
Akıl
vermek istemiyorum
Kendi
değerini sen de bil istiyorum
Bütün bu satırlar sadece onun için
Ben
kimimki diye düşünmüyorum
Sanane
diyemiyorum
Seni
ve hiç görmediğim Can i seviyorum
Babasıyla
seni de seviyorum
Ona
hala ortak paylaşımlar sunduğunuz için
Sadece gelemeyene kızıyorum
Kendi
olma cesaretini gösteremediği için
Sevgili
Pamuk Helva cığım
Senin
adına düşünüp
En
doğrusu bu demeyecek kadar
Mutlu
olmanı istiyorum
Beni de kendin gibi görüp
Yaşananları benimle paylaşabilirsin
Beni
kırmak gibi bir düşünce aklına gelmesin
Bütün çıplaklığınla birlikte olabilirsin
Ben
belki bir hayal kahramını gibiyim
Olmadığını
bilirsin ama
Zor
anında yanına gelmesini istersin
Ben senin iyi ve kötü anlarına talibim
Biliyorumki her an yanında olamam
Ama yanında olduğum anlarda
Mutluluğu ve acıları paylaşabilirim
Belki
hiç yoktan iyi kadarım
Ama bu
hayatın tam ortasında soluk alıyorum
Ve
gerçeğim
Bütün yazdıklarımı okudum
Belki bir şiir değil
Düz yazı hiç değil
Belki
şiiri boşlukları okuyan tamamlasın
Havasında
olduğu için seviyorum
Her
satırın ucu açık gibi geliyor
Düz
yazı gibi birbirine bağli degil
Bunlarda nereden çıktı şimdi
Demek istediğim şu
Bu
kısa zamanda
Bana
gerçek değerini gösterdin
Senin
değerini anlamamış insanlar olabilir
İstediğin
gibi davranmamış
Ya da
istediğin gibi davranmış
Ama
senin istemediğin
Hayat birçok gizli geçitle dolu
Aslında tam karşımızdalar ama
Adı gizli geçit olduğu için
Onları aramak zorunda kalıyoruz
Kendini
kucağına al
Onunla
kendin gibi konuş
Belirsizlik
uzamasın
Çünkü
hayat ani
Hayat
sabırsız hayat deli
Beklemeye
tahammülü yok
Karşıdan bakıp bize gülüyor
Onlara bir rota sunuyorum
Ve kendilerini unutuyorlar
Özgün
rotaları akıllarına gelmiyor
Diyerek kendini eğlendiriyor
Ama
biz hayattan daha duyguluyuz
Sevmesini
ve acı çekmesini biliyoruz
Hiç
birsey bizi sonlandırmıyor
Ne
büyük mutluluklar
Ne de
inanılmaz acılar
Biz hayat
inatcısıyız
Ve hayat bizi takip etmek zorunda
O nedenle yoruluyoruz
Biraz soluklanalım desek
Hayat dalga geçiyor bizimle
Ama
kendi gücümüzü bilirsek
Hayat
her zaman
Bizi
takip etmek zorunda kalacak
Bu gücün sen de olduğunu
Hissediyorum ve biliyorum
Lütfen sen de bil
Bak
yazmaktan kalemim bile bitti
Dilimde
tüy bitmesi gibi birşey
Oylesine
hızlandım ki
Yazdıklarımı
okuyup tuşlara dökebilecek miyim
İnsanların
kendilerini niye peygamber zannettiklerini
Daha
iyi anlıyorum
Ama bu
satırları kendimin yazdığını biliyorum
Yukarıdan ya da aşağıdan gelen yok
Neyse konuyu daha fazla dağıtmayalım
Bu satırlarin sonuna gelelim
Çok
değerli bir insansın
Benim
düşüncelerim hep doğru çıkar
Bu
düşüncedende öte bildiğim birşey
Lütfen
sen de bil
Sevgili
Pamuk Helva cığım
14.09.2001
