Mutluluk tacirleri vardı

Mutluluk tacirleri vardı

O insandan bu insana

Mutluluk satarlardı

Aldıkları mutluluğa karşılık

                    Dalgalı denizler vardı

                    O karadan bu karaya

                    Mutluluk dalgaları taşırlardı

Kıpkırmızı gün batımları vardı

Görüntüsünün büyüsüyle

Seyredenlere mutluluk verirlerdi

                    Gökyüzünde parlak yıldızlar vardı

                    Birdenbire kayarak

                    Mutluluk dilekleri tuttururlardı

Büyülü şehirler vardı

Tarihiyle yaşantısıyla

Mutlu günler yaşatırlardı

                    Küçücük kıyı kasabaları vardı

                    Nejat bey ve benzerlerine

                    Mutluluk hayalleri verirlerdi

Düzenler yuvarlağında bir insan vardı

Tacirdi

Dalgaydı

             Gün batımıydı

             Yıldızdı

             Şehirdi

                    Kıyı kasabasıydı

                    Nejat beydi

                    Oysa şimdi

10.12.1992

Onca kalabalığın içinde

 

Onca kalabalığın içinde

Tek başına gibiyim

           Onlar mı kalabalık

           Ben mi tek başınayım

Yoksa herkes mi

09.12.1992

Puslu mavi oda da

Puslu mavi oda da

Suskun çıngırağıyla birlikte

İşlemeyen sarkaçın gölgesinde

Oturuyordu yoğurtçu

                    Çok yokuşlar çıkmıştı

                    İndikleriyle beraber

Asfaltlara yabancıydı

İri taşlı yollarda

Eskitmişti ayakkabılarını

                    Derken diye başlayan dizeye

                    Beklediğiniz gibi

                    Devam etmeyeceğim

                    Derken

09.12.1992

Bir adet beyaz

Bir adet beyaz

Sayfa alarak

Kalemle üzerine

Durmaksızın karalıyorum

                    Bu ve daha önce

                    Ve de sonra

                    Okuyacağınız

                    Yazıcıklar otaya çıkıyor

İnanın ki

Sizden farkım yok

Eksiğim var

Fazlam yok

                    Ama

                    Boş vaktim çok

02.12.1992

Geçmişteki güzel günler mi

Geçmişteki güzel günler mi

Dostluk mu sevgi mi aşk mı

Yoksa bu günde bir şey yaşamama mı

Tabi ki değil

                    O ikinin bir olması

                    Vücudun duyguları sarması

O kavgalar kırgınlıklar

Kocaman gözler seyredişler

Birleşen eller mavilikler

                    Hayaller düş kırıklıkları

                    Gelecekler belirlilikler

Yorgunluklar sahi miler

Yağmurun elleri un amor lar

                    Dostluklar sevgiler aşk

                    Hepsi gerçekti

Yoksa bu günde bir şey yaşamama

Asla değil

13.11.1992

Müziksel bir yaklaşımla

Müziksel bir yaklaşımla

Doğduğumuza bile biz değil

Başkaları sevindi yerimize

                    O günden itibaren başladık

                    Başkalarını mutlu etmeye

                    Neyse ki başkalarıda başladı

                    Biz başkalarını mutlu etmeye

Kısır döngü dedikleri bu olsa gerek

O sana sen ona o buna

Böyle devam etti ve de edecek

                    Farkına bile vardık

                    Ama yine devam edecek

Yazıları yazıya dökmek kolay

Hayata dökmek zor

Kolay ve zor tüm insanlar gibi

                    Düşünce düşünceler insan insanlar

                    Uyum uyumsuzluk sevgi gibi

                    Bir artı birin bir olmaması gibi

                    İnsan artı insanın insan olmaması

Peki bunca uğraş niye

Olmayacak şeylerin peşinde koşmak

Ve ulaşamayınca üzülmek

Olmayacak şeylere

08.10.1992

Bir gülüş uğruna

Bir gülüş uğruna

Çıktım asfaltlara

                    İçlerine girdim

                    Öz benliklerini buldum

                    Anladım ve yılmadım

İnsan olmanın

Ağırlığını insanlıkça

Taşımaya bir kere daha

Karar verdim

                    Tek başına ya da

                    Kendi kendime

                    Olsa bile

06.10.1992