Kadınların tutkallı tenlerinde

Kadınların tutkallı tenlerinde

İçiçe geçerek soluklanırken

                    Kendi tenimi aradım

                    İşte bu dedim

                    Hayır hayır bu dedim

                    Tenimin uğruna ruhumu verdim

Tenimden vazgeçtim

Deli rüzgarlı havalarda

Mum ile ruhumu aradım

                    Ruhumdan vazgeçtim

                    Derin bir nefes peşine düştüm

                    Boğazım düğümlendi

                    Boş verdim

                    Derin nefesimi

Bütünümü istedim

Kucakladım kendimi

Çok sevdim beni

Tek başına insan olamayı öğrendim

                    Yalnızım

07.12.2001

Sayfaları eksik

Sayfaları eksik

Cildi parlak sözlük gibiyim

Aradığım bütün kelimeler

                    Eksik sayfalarda

06.12.2001

Bir sigara dumanın izlerken karşımda buldum seni...

Bir sigara dumanını izlerken karşımda buldum seni…

Bilinmezliğinle merhabalaştım, sahil kenarında dalga sesleri okşayışları arasında konuştuk, aniden gecenin koynunda buluştuk ve sabah kendim gibi uyandım…
Yumuşacık, anlamlı, sımsıcak, heyecanlı, pişmanlık duygusu yokluğunda, aranılan keyif duygusunda ve ben olarak günaydınlaştık…
Şarkı sözlerinin arasından seni izledim, kollarımın arasında seni buldum, tenimin karnaval çoşkusunu hissettim, seksi sesinle kendimden geçtim…
Yarım ölçek kıvamında nescafe kokusu yayıldı paylaşılan odaya, beğenmediğin göğüslerini benden saklamaz oldun, şehiri arkamda bırakıp üç günlük dünyayı bir odaya misafir ettim, ne yaşadımsa gerçekten yaşadım, ne hissettimse gerçekten hissettim…
Ne kadar güzel birşey oyun oynama gereği aklına bile gelmeden yaşadığın mutluluğu doyasıya paylaşmak…
Sevgili Pamuk Helvacığım, sadece ile anlatılamayacak kadar çok şey paylaştık, uzun yıllar ve acılar gerekmiyor her güzellik için ve bu kelebek mutluluğunu seninle yaşadığım için çok sevinçliyim.
Telefonunu alırsam rahatsız ederim dedin, rahatsızlık ne kelime keyfiniz olur. İllaki bir isim gerekmez doğan bir çocuk için, o ismi olmadanda kendi yolunu bulur, dilediği gibi yaşar, ister sahil kasabasında ister karmaşanın ortasında ve kucaklaşır paylaştıklarıyla…
Mutlu anımızda, belki hiç kimseyi görmek bile istemediğimizde, aniden, önceden planlayarak ya da hayat nehirinde sırt üstü yol alan iki yaprağın söğüt gölgesinde dinlenme anında buluşuruz.

İsimsiz kahraman olmak daha anlamlı…

2001

Doğduğun gün bile

Doğduğun gün bile

Yanında değildim

Sana bir tek

Harf bile öğretmedim

Okulda aynı sırada

Bile oturmadım

                    Saklambaçta kurt olup

                    Seni kurtarmadım

                    Yıllar sonra karşına çıktım

                    Sana aşık oldum

Oysa birlikte doğmalıydık

İlk kelimemizi

Birlikte söylemeliydik

Sevginin anlamını

Birlikte öğrenmeliydik

İlk aşkımızı

Birbirimizin yüreğinde bulmalıydık

                    Canım sevgilim

                    Seni duyar gibiyim

                    Beni bırakıp

                    Gittin diyorsun

Ama yüreğim

Her zaman senin

                    Hayatımın

                    Armağanı sevgilim

02.11.2001

Gözyaşlarımla konuştum

 

Gözyaşlarımla konuştum

Seni sordular

Delicesine gülmek istedim

Tebessümler bile kızdılar

                    Başka tenlerde kendimi aradım

                    Çıkış yok dediler

Ben artık senim

Kendim değilim

                    Evden dışarı çıkmadım

                    Çalan zilleri duymadım

                    Panjurları hiç açmadım

                    Yalnızlığımla sarmaş dolaş oldum

Ben artık senim

Kendim değilim

02.11.2001

Bir koşuşturma

Bir koşuşturma

Telefonla gelen davet

Parasızlığın o an hissettirdiği çaresizlik

Her dakika kendini kaybettiren zaman

Bir tarafta valiz ve iş dokumanları

Zaman 16.30 anında

18 nolu koltukta gülen bir yüz

                    Karumun önünde tesadüf davetler

                    Yolun karşısında görmediğim

                    Ama geldi işte dediğim

                    Çekingen bir Pamuk Helva öpücüğü

                    Sanki gelmezmişim gibi çağıran

Kırmızı ışıkda sağdaki kadına bakış

Yanında kadın olan erkeğin

Bakışından aldığı intikam duygusu

Sol tarafımda bilmeyen güzel insan

                    Penceremin önündeki çiçeklerin

                    Hasret kaldıkları gözyaşlarımı

                    Bana geri veren kadın

Yine gizlilikle girilen sıcak ev

Vücudunu nereye koyacağını bilememeler

İçeride birinin gizlenme ihtimali

Yorgunluklar ve gidip gelmeler

                    Suskun yüreklerin yatağa tırmanışı

                    Sanki hayal olarak kalması isteği

                    Gerçek olursa acıtacağı düşüncesi

Çiçeği toprağından kopararak

Elinde güzelliğinin kuruması gibi

Görmeden dokunmanın verdiği hazzın

Yanındayken azalacağı korkusu gibi

                    Ben karşımdakini izlemeyi severim

                    Onun hislerini ortaya koymasını

                    Ya da benim yakaladığım hislerini

                    Yaşama eklemek isterim

Ama ahtapot gibiydin o gece

Bir kolundan yakalasam

Diğer kolların bana el sallıyordu

                    Ben de seni sana bıraktım

                    Yorgun isen uyuyabilirdin

                    Suskun isen dalabilirdin

                    Beklemeyi bilmem ama bekledim

Dünyanın en hızlı büyüyen ağacı gibi

Filizlendin ve anında odaya sığmaz oldun

Herkesin tek tek bildiklerinin

Toplamını önüme koydun

                    Sanki kendi kendine konuşuyormuş gibi

                    Karşında bir erkek ve insan yokmuş gibi

                    Ağacındaki bütün meyvelerini önüme serdin

Arasıra yalnız olmadığını farkettin

Bu kadar kendim olmamalıyım dedin

                    Ama sadece bir an kadar sürdü

Üçüncü adam kelimesine takıldın

Beni rahatsız etmediğini farkettin

Belki rahatsız etse daha iyi olur dedin

Sonra ondanda vazgeçtin

                    Birinci adam olmayı sevmem

                    Cünkü o sadece bir kişiye aittir

                    Ben paylaşmayı severim

                    İkinci adam olmayanları sunar

                    Bütün hayatın deliklerini sevecenlikle doldurur

                    Ve olmayanı yaratmak hoşuma gider

Bu tazelikler sayesinde

Hayatın karşısında durabiliyorum

Ait olduğumda kuruyorum gelişemiyorum

                    Sen de benim için yepyeni bir tazelik oldun

                    Sürekli tazeliklerimizi paylaşabileceğimiz

                    Onunla birlikte ikinci insan oldun

Düşündüğün anda yanında olacak

Bir insanın varlığıni bilmek

Hayatı kolaylaştırmak demek

Üstelik benim düşündüğüm anda

illaki benim yanımda olmaya gerek yok

                    Ben düşünülen anda

                    İnsanların yanında olmayı seviyorum

Kendi hayatsal sorunlarımı

İnsanların yaralarına merhem olarak çözüyorum

                    Her yaptığım iyilik bana geri dönüyor

                    Paylaşarak gelişiyorum kendim oluyorum

Bir insana aşıksın

Bir insanın korkuları olmasa gelecek düşünebiliyorsun

Herhangi bir insanla karşılastığında

Hoşlandığın zaman birlikte olacağını biliyorsun

Beni zaten anlatmaya gerek yok

                    Niye illaki bir insana ait olmak istiyorsun

                    Daha doğrusu öyle olsa iyi olmaz mı diyorsun

                    Sevgili Can için mi

O benim için bile düşünce kaynağı

Onun nasıl mutlu olacağını ben bile düşünüyorum

Ama seninde mutlu olman gerektiğini

Sadece Can için yaşamaman gerektiğini

Seninde bu hayatta yaşadığını biliyorum

                    Senin mutsuz olduğunda

                    Can ında mutsuz olacağını

                    Yani iki bilinmeyenli bir denklem bu

                    Ne sadece Can ne de sadece sen

                    Ortak bir çözüm üretmek gerekiyor

Ama en hastalıklı düşünce

Ben bunları yapmasam

Ayrılık ortamını yaratmasam

Bunları yaşamak zorunda kalmayacaktı

                    Böyle bir şeyi bir an için bile olsa

                    Düşünmeyeceksin düşünmeyeceksin

Can nasıl değerli bir insansa

Sen de en az onun kadar değerlisin

Can dan önce kendini düşünmelisin

Nasıl mutlu olabilirim diyeceksin

Ben nasıl mutlu olur

                    Ne yazık ki ya da ne güzel ki

                    Tek başına değilsin

O nedenle seçenekli mutluluk ortamları bulacaksın

Bir tanesini bulamıyoruz

Bir de seçenekli bul diyorsun deme

Bunu yapabileceğini biliyorum

Ama ne zaman yapacağını sen biliyorsun

                    İster kısa zamanda ister uzun

                    Bunu sen biliyorsun

                    Ama en doğru olanı bulmalısın

Benim içimden bile geçiyor

O dünya güzeli çocuğa mutluluğunu ver

Dünya güzeli annesine mutluluğunu ver

Hayata ekleyeni her zaman bu ortamın içinde tut

                    Sen Can in en iyi dostu

                    Sevdiği en iyi babası olsun

Ama ait olamayacağımı biliyorum

O nedenle seninde aklına

Aslında yapamayacağın

Ama yapmak isteğini düşündüşün paylaşımlar gelir

                    Bunların içinde en sen olanını yakalamalısın

                    Her çözümde kendini düşünmek zorundasın

Bu mısın takılı cümleleri sevmiyorum

Her akıl gösteren cümle mısın ile biter

Akıl vermek istemiyorum

Kendi değerini sen de bil istiyorum

                    Bütün bu satırlar sadece onun için

Ben kimimki diye düşünmüyorum

Sanane diyemiyorum

Seni ve hiç görmediğim Can i seviyorum

Babasıyla seni de seviyorum

Ona hala ortak paylaşımlar sunduğunuz için

                    Sadece gelemeyene kızıyorum

                    Kendi olma cesaretini gösteremediği için

Sevgili Pamuk Helva cığım

Senin adına düşünüp

En doğrusu bu demeyecek kadar

Mutlu olmanı istiyorum

                    Beni de kendin gibi görüp

                    Yaşananları benimle paylaşabilirsin

                    Beni kırmak gibi bir düşünce aklına gelmesin

                    Bütün çıplaklığınla birlikte olabilirsin

Ben belki bir hayal kahramını gibiyim

Olmadığını bilirsin ama

Zor anında yanına gelmesini istersin

                    Ben senin iyi ve kötü anlarına talibim

                    Biliyorumki her an yanında olamam

                    Ama yanında olduğum anlarda

                    Mutluluğu ve acıları paylaşabilirim

Belki hiç yoktan iyi kadarım

Ama bu hayatın tam ortasında soluk alıyorum

Ve gerçeğim

                    Bütün yazdıklarımı okudum

                    Belki bir şiir değil

                    Düz yazı hiç değil

Belki şiiri boşlukları okuyan tamamlasın

Havasında olduğu için seviyorum

Her satırın ucu açık gibi geliyor

Düz yazı gibi birbirine bağli degil

                    Bunlarda nereden çıktı şimdi

                    Demek istediğim şu

Bu kısa zamanda

Bana gerçek değerini gösterdin

Senin değerini anlamamış insanlar olabilir

İstediğin gibi davranmamış

Ya da istediğin gibi davranmış

Ama senin istemediğin

                    Hayat birçok gizli geçitle dolu

                    Aslında tam karşımızdalar ama

                    Adı gizli geçit olduğu için

                    Onları aramak zorunda kalıyoruz

Kendini kucağına al

Onunla kendin gibi konuş

Belirsizlik uzamasın

Çünkü hayat ani

Hayat sabırsız hayat deli

Beklemeye tahammülü yok

                    Karşıdan bakıp bize gülüyor

                    Onlara bir rota sunuyorum

                    Ve kendilerini unutuyorlar

                    Özgün rotaları akıllarına gelmiyor

                    Diyerek kendini eğlendiriyor

Ama biz hayattan daha duyguluyuz

Sevmesini ve acı çekmesini biliyoruz

Hiç birsey bizi sonlandırmıyor

Ne büyük mutluluklar

Ne de inanılmaz acılar

                    Biz hayat inatcısıyız

                    Ve hayat bizi takip etmek zorunda

                    O nedenle yoruluyoruz

                    Biraz soluklanalım desek

                    Hayat dalga geçiyor bizimle

Ama kendi gücümüzü bilirsek

Hayat her zaman

Bizi takip etmek zorunda kalacak

                    Bu gücün sen de olduğunu

                    Hissediyorum ve biliyorum

                    Lütfen sen de bil

Bak yazmaktan kalemim bile bitti

Dilimde tüy bitmesi gibi birşey

Oylesine hızlandım ki

Yazdıklarımı okuyup tuşlara dökebilecek miyim

İnsanların kendilerini niye peygamber zannettiklerini

Daha iyi anlıyorum

Ama bu satırları kendimin yazdığını biliyorum

                    Yukarıdan ya da aşağıdan gelen yok

                    Neyse konuyu daha fazla dağıtmayalım

                    Bu satırlarin sonuna gelelim

Çok değerli bir insansın

Benim düşüncelerim hep doğru çıkar

Bu düşüncedende öte bildiğim birşey

Lütfen sen de bil

Sevgili Pamuk Helva cığım

14.09.2001

Birşeyler yazmak istedim gözyaşlarımın peşisıra

Birşeyler yazmak istedim gözyaşlarımın peşisıra.
Kağıt aradım evin odalarında. Karşıma çok yıllardır bir köşede saklanmış saman kağıtları çıktı. Genç çocukları seyrederken ağladım ve gençliğimde kullandığım saman kağıtları kucakladı beni.
Nereye kadar yok sayacağız yaşadıklarımızı…
Herbir acı, içten kaynaklanan kahkaha, her bir sevgili, geride bıraktığımız dostlar, dinlemediğimiz ve anlatamadığımız aileler, ilkolkulda yanında oturduğumuz ve kaybettiğimiz çocuklar, utandığımız ve gülümsediğimiz eski hallerimiz ve yaşadığımız herşeyi topladığımızda biz oluruz, ben olurum. Unutkanız.
Kendimizi bile unutuyoruz.
İki ayağına farklı ayakkabılar giyip, askı ile tututurduğum pantolanunun içine kazağımı sokarak dolaşırken beni anlamazmış gibi bakanlara aldırmadan dolaşıyordum. Şimdi ben bakıyorum ve bana aldırmadıklarını unutuyorum.
Herşeyi yapmaya hakkımız olduğuna inanıyoruz ve bu benim hayatım diyebiliyoruz. Her insanın hayatı var. Kimi beni acıtır kimi mutlu eder. İstediğimi seçme hakkım var. Acımı istiyorum, beni acıtacak insanları biliyorum ve gider acımı yaşarım, bıkınca geri dönerim.
Bir dolmuş kuyruğunda beklerken sekiz kişi biner ve dokuzuncu ne şanssızım der. Aslında bir sonraki dolmuşun birincisiyiz. En öne tek başımıza oturabiliriz. AKM nin yanındaki dolmuşlara günü çok arkada bırakıp önüme yaklaştırdığım ve alkolle kucak kucağa kaç defa bindim acaba, kaç tanesinde sızıp Bostancı da şöför arkadaş tarafından uyandırıldım ? Kimbilir…
Moda daki kadınlar plajından denize hiç girmedim ama bomontiden çok defa seyrettim şimdi yaşlanmış olan kadınları…
Kadınlar, sevdiğimiz ve anlayamadığımızı düşündüğümüz, aldattığımız ve aldatıldığımız, annem ve aşkım dediğimiz hepsi kadın ve ben erkeğim.
Biliyorum ki sürekli bir arada olamayız ama
onlara dokunmadanda kendimiz olamayız.
Kadınları İstanbul a benzetiyorum, hep buradan gitmek isteriz, küçük bir kasabada denizde taş sektirmek isteriz ama hala buradayız.
Kadınların bizi anlamadığını düşünürüz, ayrı gezegenlerden geldiler laflarını duyarız, hem onları hem kendimizi acıtırız ve hala kadınlara dokunuruz. İstanbul ve kadınlar,
boşuna boğaz en güzel kadının boynu gibi görünmez,
gerçekten boğaz kadar kocamandır kadınların gerdanı ve öpmekle aşınmaz.
Kaç tane taptaze gerdana yüreğimi sokarak kendimdem geçtim, o ince kıvrımın cazibesinde kendimi dinlendirdim. Aşık oldum delileri kıskandıracak kadar, adını bile öğrenemeden tenlerine kıvrıldım, bazen bir gece bazen yıllarca, hiç bitmeyecekmiş gibi ve sabah uyanmadan buhar olmak gibi, hepsi aklımda,
hepsi tenimin biryerlerine gizlenmiş ama sen yüreğimdesin…
Yıllar önce sadece sevgilimle sevişebileceğimi düşünürdüm
ta ki sabah uyandığımızda adını öğrendiğim insana kadar.
Hayatın her tarafı vezuv gaz sobaları ile dolu, dokunuyoruz, yanıyoruz ve öğreniyoruz. Neyseki sıcaklığı önce tenimize dokunuyor ve her seferinde ruhumuzda yanmıyor.
Uç uç böcekleri avucumuzda ama dilek tutmasını unutmuşuz.
Boşvermişlik ve anlamsızlık paçalı donlarımıza kadar bulaşmış…
Bir dost sevgili tezi ortaya atmıştım çok eski zamanlardan bir zamanda ve hayatta.
Dost sevgilinin açılımı,
herşeyi içtenlikle paylaştığın, gözyaşlarını ve kahkahalarını gönül rahatlığıyla verdiğin, yanındayken çırılçıplak ruhlarla dokunduğun ve seviştiğin.
Gerçek dost tarifinden tek farkı bir tutam seks eklenmesi.
Bir tutam demek hissetmemek ya da az demek değil tam aksine sonuna kadar hissedip paylaşmak demek…

2001