düzenler yuvarlağında

Düzenler yuvarlağında
Ne istediğini düşünmeden
Her gün çok mutlu
Her gün çok mutsuz
Yaşamlar yaşıyoruz
Birisine gönlümüzü veriyoruz
Alana kadar neler çekiyoruz
Ve yaşamaya değer bir şeyler
Bulamamanın sıkıntısını çekiyoruz
Tabi birde para var
Bütün değerleri alt üst eden
Ve yaşamaya ne değer
Ölsek mi ne

18.10.1991

Hiç kimsenin

Hiç kimsenin
Yağmurun bile yoktu
Ama şimdi
Sen de yoksun
Öyleyse yağmurda
Yağmasın artık
Güneşte doğmasın
Kimsenin parmağı da olmasın
Ama yok yok
Böyle şeyler istemek
Değişmek demek
O da bize ters
Değişirsek değişmemenin
Bir anlamı yok
Yine yağsın yağmur
Doğsun güneş tan vakti
Ve hepinize mutluluklar
Mavi mavi gelsin

04.10.1991

Üstüne bir şeyler karalı

Üstüne bir şeyler karalı

Kağıt parçalarının peşinden koşarak

                    Kendimizi onlara rezil ederek

                    Yaşamımızı sürdürüyoruz

Başkalarının kişiliğine bürünerek

Bürünerek ne demek diyerek

Kendi kişiliğimizi kaybediyoruz

Bulsak da tanımıyoruz

                    Buralara bir şeyler yazarak

                    Kendimizi farklı sanıyoruz

Ve ağlanacak halimize

Kahkahalar

08.08.1991

Öyle bir hayat ki

Öyle bir hayat ki

Öyle bir hayat

                    Belirsizliklerin belirli olduğu

                    Düzensizliklerin düzenli olduğu

Umursamazlıkların umurlu olduğu

Düşüncesizliklerin düşünce olduğu

                    Değersizliklerin değer olduğu

                    Para benzerlerinin her şey olduğu

Hayvanlarında insan olduğu

Öyle bir hayat işte

02.08.1991

O kadar yakınımdaydın ki

O kadar yakınımdaydın ki

Tutup almak geldi içimden

                    Taa eski günlere götürüp

                    Doyasıya yaşamak geldi

Ama zamanlar geçmişti

Ve gözlerinde yaşlar

                    Nasıl kıyarım sana

                    Nasıl o yaşlara izin veririm

İçim kan ağlasa da

Dertlerinize çözüm bulup

Birleştireceğim sizi

                    Belki de

18.07.1991

Gecenin karanlık sessizliğinden sonra

Gecenin karanlık sessizliğinden sonra

Doğan güne karşı yeni duygular

                    Akşamın hüzün çökmüşlüğü

                    Yavaş yavaş dağılmakta

Geceler yine hep gece

Ve niye hüzünü canlandırmakta

                    Neyse ki gecenin sonu gündüz

Artık gerçekler hep cebimizde

Hayallerimiz tıkandığında

Ellerimiz ceplerimize

                    Ve umurumda mı dünya

03.07.1991

Gece karanlık ve sessiz

 

Gece karanlık ve sessiz

Ama geçmiş tüm gücüyle haykırıyor

Sevgileriyle aşklarıyla özlemleriyle

Ve de hatalarıyla

                    Şimdi görsem ağlarım diyecek

                    Kendime hakim olamayacak

                    Kelimeler düğümlenecek

                    Gibi geliyor

Ve yine gece yine sessiz

Nedir bu gerçek mi

Yürekte yaratılan hayal mi

Niye ille de mavi

Niye başkalarına şans vermeme

Ve niye öyleyse bu günler

                    Karar kararlılıktan doğar

                    Bir olayı bitirmek kolay

                    Ama zaman kolayı zorluyor

                    Büyütüyor düşündürtüyor

                    Ve bu günlere geliniyor

Zangır zangır titre ve kendine gel

Artık hayatı fark et

Taze yaşamı keşfet

Ve insan olmak yetsin sana

                    Seni seviyorum

03.07.1991